(1) The rule of law (η κυριαρχία του νόμου) και η δημοκρατία

"The rule of law" μεταφράζεται στα Ελληνικά σαν κυριαρχία του νόμου, από τον κ. Άγγελο Φιλιππάτο μεταφραστή του βιβλίου "γιατί αποτυγχάνουν τα έθνη" (1) των Acemoglou - Robinson. εκδ. Λιβάνη
"The rule of law" μεταφράζεται στα Ελληνικά σαν "κράτος δικαίου", έτσι μεταφράστηκε και στα εξαιρετικά κείμενα από τους αποφοίτους των Σεµιναρίων Πολιτικής Σκέψης του Ιδρύµατος Φρίντριχ Νάουµαν για την Ελευθερία (2)
"The rule of law" μεταφράζεται από τον google translator σαν κράτος δικαίου.
Η διακυβέρνηση που στηρίζεται στην κυριαρχία του νόμου "The rule of law" ονομάζεται νομοκρατία.(3)
Μια ολοκληρωμένη αντίληψη για την κυριαρχία του νόμου μπορεί να βρει κανείς στην αγγλική Wikipedia  Rule of law.
Παρόλο που η έννοια της κυριαρχίας του νόμου αναπτύσσεται λίγο ή πολύ σε 34 γλώσσες, δεν υπάρχει καθόλου αντιστοίχηση του rule of law στην Ελληνική Wikipedia.
Στην Ελληνική Wikipedia, την τρέχουσα περίοδο (2015), αναπτύσσεται η έννοια Κράτος δικαίου χωρίς πηγές, εκφράζοντας απλά την γνώμη του συγγραφέα και συνδεδεμένη με την έννοια Rechtsstaat.

Προσωπικά θεωρώ την νομοκρατία πολύ αρχαϊκό για τους απλούς ανθρώπους (σαν και μένα) και το κράτος δικαίου πολύ άδειο. Η έννοια του δικαίου στην καθομιλουμένη είναι σχεδόν υποκειμενική.
 Η κυριαρχία του νόμου σαν απόδοση του "rule of law", αποδίδει με τον καλύτερο τρόπο, αυτό που είναι: η θεμελιώδης αρχή της δημοκρατίας και της Ευρώπης, που πάνω της μπορεί να βασιστεί η συμφωνία, η συναίνεση, ο συμβιβασμός.


Πέρα από την μετάφραση με ενδιαφέρει η ουσία, τι σημαίνει κυριαρχία του νόμου.

"... κυριαρχία του νόμου, τη θεμελιώδη αρχή ότι οι νόμοι δεν πρέπει να εφαρμόζονται επιλεκτικά ή αυθαίρετα, ότι κανείς δεν είναι υπεράνω του νόμου.

... η Ένδοξη Επανάσταση είχε επιβάλλει την κυριαρχία του νόμου στη Βρετανία, με συνέπεια οι ελίτ να υπόκεινται σε πολύ περισσότερους περιορισμούς απ' όσους φαντάζονταν πριν ανατρέψουν τη δυναστεία των Στιούαρτ. Πρέπει να επισημανθεί ότι η κυριαρχία του νόμου, δεν ταυτίζεται με την κυριαρχία δια του νόμου. Ακόμα και αν οι Ουίγοι ψήφιζαν ένα νόμο που θα τους επέτρεπε να καταπιέζουν τους απλούς πολίτες, θα εξακολουθούσαν να υπόκεινται σε περιορισμούς λόγω της κυριαρχίας του νόμου" σελ. 323 "γιατί αποτυγχάνουν τα έθνη" των Acemoglou - Robinson.

Κυριαρχία του νόμου σημαίνει λοιπόν, ότι ο νόμος είναι πάνω από κάθε πολίτη, ότι ο νόμος είναι πάνω από τον βασιλιά, πάνω και από αυτούς που συνέγραψαν τον νόμο.
Το ίδιο σημαίνει και σήμερα, για τις περισσότερες χώρες της δυτικής Ευρώπης, την Αμερική, τον Καναδά και τις λοιπές επιτυχημένες χώρες.
Δεν σημαίνει όμως το ίδιο για την Ελλάδα, την Ρωσία, την Αργεντινή και κάμποσες άλλες μη επιτυχημένες χώρες.

Σύμφωνα με τον Larry Diamond η κυριαρχία του νόμου αποτελεί ένα από τα τέσσερα βασικά στοιχεία της δημοκρατίας (Democracy)
"Η κυριαρχία του νόμου, στην οποία οι νόμοι και οι διαδικασίες ισχύουν εξίσου για όλους τους πολίτες"
"A rule of law, in which the laws and procedures apply equally to all citizens"

Η κυριαρχία του νόμου συνιστά θεμελιώδη αρχή της δημοκρατίας, με συνέπεια η σημερινή Ελλάδα και οι υπόλοιπες χώρες, στις οποίες δεν ισχύει αυτή η αρχή, να έχουν μια κατώτερης ποιότητας δημοκρατία (ψευδοδημοκρατία).

Η κριτική αυτή δεν συνδέεται με την κριτική των κομουνιστών στην δημοκρατία, που υποστηρίζουν ότι εφόσον δεν έχουν όλοι οι πολίτες ένα εισόδημα, τότε δεν έχουν ελευθερία. Ο Hayek στον" δρόμο προς την δουλεία" εξηγεί ότι η εξασφάλιση εισοδήματος για όλους τους πολίτες οδηγεί σε στρατοκρατικό καθεστώς.

Είναι προφανές ότι θεωρώ την Ελληνική δημοκρατία, σε πολύ ανώτερο επίπεδο από τα στρατοκρατικά καθεστώτα που ευαγγελίζονται το ΚΚΕ, η Ανταρσία, η Χρυσή Αυγή και οι υπόλοιποι αγανακτισμένοι πολίτες. Η ψευδοδημοκρατία μας, είναι ανώτερη γιατί έχει κατακτήσει τουλάχιστον την ελευθερία του λόγου.

Η ελευθερία του λόγου όμως, αν και είναι μια αναγκαία συνθήκη για την δημοκρατία, δεν είναι ικανή από μόνη της να την εξασφαλίσει, χωρίς την κυριαρχία του νόμου.

Η κυριαρχία του νόμου σημαίνει αρκετά ακόμα πράγματα πέρα από το ότι οι νόμοι ισχύουν για όλους, οι νόμοι πρέπει να είναι απλοί, διαθέσιμοι στον κάθε πολίτη, δεν αλλάζουν εύκολα. και όλα αυτά και άλλα μαζί οδηγούν στην ανεκτικότητα και στην ελευθερία του ατόμου.

Ανεκτικότητα γιατί οι πολίτες μαθαίνουν να συνυπάρχουν με πράγματα που δεν τους αρέσουν αλλά είναι νόμιμα.

Ελευθερία γιατί οι πολίτες μαθαίνουν να μην έχουν κανέναν άνθρωπο πάνω από την βούλησή τους εκτός από τον νόμο, που αν θελήσουν να παραβιάσουν θα έχουν τις ανάλογες συνέπειες. Ο πολίτης συμφωνεί να δώσει ένα μέρος της ελευθερίας του (με την υπακοή του στον κοινοβουλευτικό νόμο), με αντάλλαγμα όμως την προσωπική του ελευθερία επιλογής των αποφάσεών του, για κάθε μη παράνομη δραστηριότητα.

Η κυριαρχία του νόμου ήταν μια κομβική εξέλιξη των συμμετοχικών (inclusive) πολιτικών θεσμών, αντικαθιστά την κυριαρχία του ενός ή των λίγων, με την κυριαρχία του (κοινοβουλευτικού) νόμου.

Στην Ελλάδα το ιδεώδες φαίνεται να είναι πιο σημαντικό από την πράξη. Στην Ελλάδα οι πολίτες βλέπουν την κυριαρχία του νόμου σαν κάτι ιδεώδες, ωστόσο μη πραγματοποιήσιμο. Οι Έλληνες πολιτικοί και κοινωνικοί επιστήμονες αποδέχτηκαν την μη κυριαρχία του νόμου, σαν ιδιοσυγκρασιακό χαρακτηριστικό του έθνους. Οι Acemoglou Robinson εξηγούν γιατί αυτή η πολιτισμική υπόθεση είναι λανθασμένη.

Η Ελλάδα επικεντρώθηκε στον άνθρωπο, αναζήτησε τους ηγέτες που θα ψήφιζε ο "λαός" και τους έδωσε σχεδόν όλη την εξουσία για να κυβερνήσουν για λογαριασμό του.
Μετά την απελευθέρωση από την Οθωμανική αυτοκρατορία οι Έλληνες πολίτες,  δεν πάλεψαν ποτέ για συμμετοχικούς θεσμούς, που είναι οι πλουραλιστικοί θεσμοί που επιμερίζουν την εξουσία. Πάλεψαν γενναία σε κάθε εξωτερική επιβολή, αλλά δεν κατανόησαν και δεν έζησαν ποτέ την κυριαρχία του νόμου, την κυριαρχία της συμφωνίας.

Στην Αγγλία η κυριαρχία του νόμου αναδύθηκε μέσα από την σύγκρουση αντιτιθέμενων συμφερόντων που ενώθηκαν για να καταργήσουν την εξουσία του ενός, του βασιλιά, και στην θέση του να θέσουν την κυριαρχία του νόμου, την κυριαρχία της συμφωνίας.

Στην Ελλάδα μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους η έννοια της δημοκρατίας επικεντρώθηκε στο άτομο, στον άνθρωπο και όχι στο αφηρημένο, στον νόμο, στη συμφωνία.

Οι νομικοί και οι ιστορικοί θα ξέρουν τα θαυμάσια συντάγματα που υιοθετήθηκαν στην Ελλάδα, αλλά ποτέ δεν λειτούργησαν  και δεν άλλαξαν τους εκμεταλλευτικούς (extractive) θεσμούς που κληροδοτήθηκαν από την Οθωμανική αυτοκρατορία.
Οι εκμεταλλευτικοί θεσμοί της Οθωμανικής αυτοκρατορίας ήταν η εξέλιξη και η προσαρμογή των εκμεταλλευτικών θεσμών της Βυζαντινής αυτοκρατορίας από τους Οθωμανούς.

Τα συντάγματα και οι νόμοι, προσαρμόστηκαν στο να υπηρετούν την κυριαρχία του ενός, την κυριαρχία αυτού που θα μάζευε τους περισσότερους ψήφους.
Η Ελλάδα έζησε εμφύλιο, δικτατορίες, χωρίς ουσιαστικές αλλαγές στους οικονομικούς και πολιτικούς θεσμούς που παρέμεναν εκμεταλλευτικοί, παρά τις εναλλαγές των κυβερνώντων δημοκρατικών ή δικτατορικών κυβερνήσεων.

Οι περισσότεροι πολίτες αναζητούσαν και αναζητούν, τους ηγέτες που θα μεριμνήσουν για τους ψηφοφόρους τους και όχι για το σύνολο των πολιτών. Φυσικά όλοι οι υποψήφιοι δηλώνουν ψευδώς, ότι ενδιαφέρονται για την χώρα τους, ενώ ενδιαφέρονται πρώτα για το εαυτό τους, μετά για το κόμμα τους, και τέλος για τους ψηφοφόρους τους.

Ο πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδας μετά την απελευθέρωσή της από τους Οθωμανούς ο Ioannis Kapodistrias δολοφονήθηκε όταν προσπάθησε να δημιουργήσει ένα συγκεντρωτικό κράτος.
Εξαιρέσεις κυβερνητών που μπορούσαν να δουν το σύνολο των πολιτών και όχι τους ψηφοφόρους τους υπήρχαν ελάχιστες.
Μόνο αν ξένοι επιβουλεύονταν την κυριαρχία της χώρας τους, τότε και μόνο τότε οι Έλληνες ενώνονταν σε κοινούς σκοπούς.

Οι περισσότεροι πολίτες θεώρησαν σαν δημοκρατία, την δυνατότητα να ψηφίζουν αυτόν που θα τους βολέψει, αυτόν που θα τους κάνει το ρουσφέτι, αυτόν που θα τους προστατέψει. Αυτό που δεν κατάλαβαν μέχρι σήμερα, είναι το κόστος των προνομίων που απολαμβάνουν, πρέπει να καλυφθεί με δανεισμό, και όταν ο δανεισμός δεν ήταν δυνατός από τους υπόλοιπους συμπολίτες τους, που είναι οι ίδιοι οι συγγενείς και φίλοι τους.

Δεν είναι παράλογο, να ψηφίζεις για να ικανοποιηθούν τα συμφέροντά σου, όταν αυτά συγκρούονται όμως με τα συμφέροντα μιας άλλης τάξης.
Στην Αγγλία στην ένδοξη επανάσταση, υπήρχαν διαφορετικές ομάδες πολιτών με αντιτιθέμενα συμφέροντα, έμποροι, βιομήχανοι, ... και όλοι ψήφιζαν τους εκπροσώπους τους για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους.  Τα συμφέροντά τους όμως ήταν αντιτιθέμενα εκτός από ένα που τους ένωσε: την αμφισβήτηση της κυριαρχίας του βασιλιά. Από εκεί προέκυψε η καινοτομία της κυριαρχίας του νόμου.

Η διαφορά όμως με την Ελλάδα, ήταν ότι τα αντίπαλα κόμματα δεν εξέφραζαν πραγματικά διαφορετικά συμφέροντα.

Οι πιο διαβασμένοι θα υποστήριζαν (και θα είχαν δίκιο στον κόσμο της εξέλιξης των ιδεών), ότι η κυριαρχία του νόμου προέρχεται από τον διαφωτισμό, τον Hobbes, τον Lock και άλλους σημαντικούς διανοητές, προσωπικά προτιμώ την αφήγηση των Acemoglou Robinson που εστιάζεται όχι στην ιδέα αλλά στην υλοποίησή της.

Οι Έλληνες διανοούμενοι θα απέδιδαν την έννοια της κυριαρχίας του νόμου (Rule of law) στον Αριστοτέλη, ωστόσο οι περισσότεροι παρέμειναν πάντα γοητευμένοι με την Πλατωνική ιδέα ενός εξιδανικευμένου βασιλιά φιλόσοφου, που ήταν πάνω από τον νόμο.

"In the West, the ancient Greeks initially regarded the best form of government as rule by the best men.[8] Plato advocated a benevolent monarchy ruled by an idealized philosopher king, who was above the law.[8] Plato nevertheless hoped that the best men would be good at respecting established laws, explaining that "Where the law is subject to some other authority and has none of its own, the collapse of the state, in my view, is not far off; but if law is the master of the government and the government is its slave, then the situation is full of promise and men enjoy all the blessings that the gods shower on a state."[9] More than Plato attempted to do, Aristotle flatly opposed letting the highest officials wield power beyond guarding and serving the laws.[8] In other words, Aristotle advocated the rule of law:
It is more proper that law should govern than any one of the citizens: upon the same principle, if it is advantageous to place the supreme power in some particular persons, they should be appointed to be only guardians, and the servants of the laws."

Στην σύγχρονη Ελλάδα υπήρχαν πάντα και οι πολίτες, που ψήφιζαν για να επιλέξουν τον σωστό κυβερνήτη που θα κυβερνούσε καλύτερα την χώρα. Ψήφιζαν δηλαδή χωρίς να περιμένουν μια προσωπική ανταμοιβή, αλλά ποτέ δεν κατάφερναν κάποιο σοβαρό αποτέλεσμα, αφού οι κυβερνήτες συνδέονταν με τα πελατειακά δίκτυα των κομμάτων. Και αυτοί οι πολίτες έδιναν και δίνουν, μεγαλύτερη σημασία στο ποιος θα κυβερνήσει και όχι στους πολιτικούς θεσμούς.

Στην πρόσφατη ιστορία μετά την δικτατορία, τα δύο μεγάλα κόμματα (το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ) και η αριστερά διαμόρφωσαν τους εκμεταλλευτικούς θεσμούς προς όφελός τους.
Το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ δημιούργησαν τα δικά τους πελατειακά δίκτυα πολιτών, ενώ η αριστερά δημιούργησε τα συντεχνιακά δίκτυα πολιτών.

Ενώ στην Αγγλία η σύγκρουση συμφερόντων οδήγησε στην κυριαρχία του νόμου και στην ανάπτυξη των συμμετοχικών (inclusive) θεσμών, που επιμέριζαν την εξουσία, στην Ελλάδα δεν υπήρχε σύγκρουση συμφερόντων αλλά σύγκρουση δύο κομμάτων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, που συγκέντρωναν την εξουσία στο πρόσωπο του πρωθυπουργού. Όταν ένα κόμμα κέρδιζε την εξουσία καταλάμβανε το κράτος και μοίραζε στους ψηφοφόρους του, μόνιμες θέσεις εργασίας (χωρίς αξιολόγηση) και προνόμια, .

Η αριστερά εγκλώβιζε την ευαισθησία αυτών που ήθελαν μια διαφορετική κοινωνία και την εκμεταλλευόταν, για να δημιουργήσει επαγγελματίες συνδικαλιστές και "επαναστάτες" που πούλαγαν το παραμύθι της ανακατανομής του πλούτου, για να απολαμβάνουν οι ίδιοι, οι μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι και οι υπόλοιποι προστατευόμενοι, προνόμια έναντι των υπολοίπων μη προστατευόμενων πολιτών.

Φυσικά ένα μεγάλο ποσοστό των αριστερών αποτελείτο από ανθρώπους που επιθυμούσαν μια καλύτερη κοινωνία, οι ίδιοι ήταν καλοί στην δουλειά τους, απεχθάνονταν τον ανταγωνισμό, και ήθελαν ο άνθρωπος να είναι πάνω από τις αγορές. Πίστευαν ότι με την παιδεία όλοι οι άνθρωποι μπορούσαν να γίνουν σαν και αυτούς. Φυσικά την ενέργειά τους και την προσφορά τους, την εκμεταλλεύονταν οι ίδιοι οι συνάδελφοί τους, που μπορούσαν να έχουν ακόμα και καλύτερες αποδοχές, με μικρότερη ή καθόλου προσφορά χρόνου, εργασίας, προσπάθειας και ταλέντου.

Οι original αριστεροί δεν κατανόησαν πως οι καλύτερες προθέσεις δεν οδηγούσαν σε μια καλύτερη κοινωνία, αλλά στην εκμετάλλευση των μη προστατευόμενων από τους προστατευόμενους.

Ένας διαστρεβλωμένος πλουραλισμός ισχύος και προνομίων επικράτησε στην Ελλάδα.

Σχετικά με την μη κυριαρχία του νόμου στην Ελλάδα, το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και οι πολίτες που ψηφίζουν αυτά τα κόμματα, είναι υποδείγματα μελέτης.
Ένας καφετζής μου το είπε κάποτε απλά: "στην Ελλάδα φτιάχνονται πρώτα τα παράθυρα (για να βολεύονται οι δικοί τους) και μετά οι νόμοι".
Στην Ελλάδα φτιάχνονται νόμοι μαϊμού χωρίς χρηματοδότηση, εγκύκλιοι που ακυρώνουν νόμους.
Ο Αντρέας Παπανδρέου, ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ ο δημοφιλέστερος ίσως ηγέτης της μεταπολίτευσης είχε παραπεμφθεί στο ειδικό δικαστήριο και είχε αθωωθεί οριακά. (4), (5)
Πρώην ή νυν υπουργοί και των δύο κομμάτων, παραβαίναν τους νόμους (υπουργός εργασίας με ανασφάλιστους εργαζόμενους, υπουργός πολεοδομίας με προσχηματική άδεια οικοδομής, υπουργός συγκοινωνιών να οδηγάει αυτοκίνητο χωρίς πινακίδες).
Πολλοί από τους πολίτες που ψήφιζαν τα παραπάνω κόμματα έχουν κάνει χιλιάδες καταπατήσεις δημόσιου χώρου, εκατομμύρια αυθαίρετες κατασκευές, ...

Σχετικά με την κυριαρχία του νόμου για την αριστερά, τα πράγματα είναι το ίδιο απογοητευτικά. Η αριστερά στην Ελλάδα δεν αποδέχτηκε την κυριαρχία του νόμου, αφού γι αυτήν νόμος ήταν "το δίκιο του εργάτη".
Η αριστερά αναπτύχθηκε στο όνειρο μιας καλύτερης κοινωνίας και αμφισβήτησε τον καπιταλισμό και τον κοινοβουλευτικό νόμο, ζητώντας πολλές φορές από τους πολίτες ανυπακοή.
Η αριστερά χωρίς να είναι κυβέρνηση, στήριξε και ανέπτυξε την εκμετάλλευση των συντεχνιών και των συνδικαλιστών, των εργαζόμενων στο δημόσιο, στις ΔΕΚΟ, στις τράπεζες, ..., μέσω της άνισης απορρόφησης πόρων από τα Ευρωπαϊκά προγράμματα και τον δανεισμό της χώρας.
Στην πραγματικότητα οι χρηματικές ροές που έρεαν από την Ευρώπη, αντί να κατευθύνονταν στην ιδιωτική οικονομία για να αναπτύξουν την παραγωγή και την ανταγωνιστικότητα των προϊόντων και των υπηρεσιών, πέρναγαν από το κράτος και μέσω αυτού στην ιδιωτική οικονομία σαν κατανάλωση.

Η αριστερά, πάντα αντιπολίτευση μετά τον εμφύλιο, ανέπτυξε ένα "επαναστατικό" λόγο για τους αδύνατους εγκλωβίζοντας τις ευαισθησίες πολλών πολιτών, αλλά στην πράξη συνδημιούργησε ένα εκμεταλλευτικό κράτος συντεχνιών, που λειτουργούσε μαζί με το πελατειακό κράτος του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.

Σήμερα η αριστερά είναι στην κυβέρνηση για πρώτη φορά και φέρεται με τον ίδιο τρόπο όπως το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, τοποθετώντας κομματικά στελέχη αντί για managers στην διοίκηση του κράτους (6) και επαναφέροντας τα προνόμια των προστατευμένων όπως στη ΔΕΗ (7)

(1) μια παρουσίαση  σε βίντεο, από τον Acemoglu στα αγγλικά.
"Why Nations Fail: The Origins of Power, Prosperity and Poverty" -- Daron Acemoglu
(2) Οι Έλληνες νέοι για την κρίση Κείµενα από τους αποφοίτους των Σεµιναρίων Πολιτικής Σκέψης του Ιδρύµατος Φρίντριχ Νάουµαν για την Ελευθερία
(3) Η Νομοκρατία (the rule of law)
(4) Ανδρέας Παπανδρέου
(5) Το σκάνδαλο Κοσκωτά 26 χρόνια μετά
(6) Ερώτηση για τα κριτήρια επιλογής Γενικών Γραμματέων Υπουργείων
(7) Βάρδιες και χαράτσια στη νέα σύμβαση εργασίας στη ΔΕΗ

"για κάθε νέα κυβέρνηση υπάρχει το ραντεβού με την πραγματικότητα", βοήθεια στην λίστα με τις μεταρρυθμίσεις

Γιάνη και Αλέξη γεια, είμαι ο Δημήτρης, ένας απλός Ευρωπαίος (και Έλληνας) πολίτης και blogger.



Ευχαριστώ για την καταρχήν συμφωνία που αποσπάσατε στο Eurogroup στις 20/2/2015, ανησυχούσα (και ανησυχώ) για την παραμονή της Ελλάδος στην Ευρώπη.

Πρέπει όλοι οι πολίτες που αποδεχόμαστε την δημοκρατία σαν πολίτευμα να ανέβουμε ένα σκαλοπάτι κατανόησης, να καταλάβουμε ότι η βάση της δημοκρατίας είναι η κυριαρχία του νόμου (the rule of law), η κυριαρχία της συμφωνίας.
Στην περίπτωση της Ελλάδας η συμφωνία ήταν και είναι η δανειακή σύμβαση ή το μνημόνιο.
Δημοκρατία δεν είναι αν το 80% των πολιτών ψηφίζει τις ουτοπικές επιθυμίες τους για παραπάνω χρήματα. Αυτό δεν μπορεί απλά να υλοποιηθεί και δεν μπορεί να είναι πάνω από νόμους και συμφωνίες.

Πρέπει ακόμα να θυμάστε ότι πολλοί πολίτες σας ψήφισαν με την γνώση ότι δεν θα εφαρμόσετε το σύνολο από αυτά που λέγατε  και δεν θα ρισκάρεται την θέση της Ελλάδας στη ζώνη του ευρώ.

Οι διαρθρωτικές αλλαγές που προτάθηκαν από το ΔΝΤ, την ΕΚΤ και την ΕΕ ήταν ανεπαρκείς.
Η άρση της μονιμότητας σε δημόσιους υπάλληλους, ΔΕΚΟ και προστατευόμενους, όπως επίσης η κατάργηση των μεγάλων συντάξεων είναι αναγκαίες αλλαγές για να αναγεννηθεί η Ελλάδα, που ποτέ όμως δεν προτάθηκαν από τους εταίρους.

Σχετικά με την απόλυτη οικονομική ασφάλεια (μέσω της μονιμότητας) μερίδας πολιτών έχει γράψει ο Hayek στο βιβλίο του "ο δρόμος προς την δουλεία", ενώ για τους εκμεταλλευτικούς θεσμούς στις δημοκρατίες έχουν γράψει οι Acemoglou - Robinson στο βιβλίο τους "why nations fail".
Η Ελλάδα είναι μια δημοκρατία με εκμεταλλευτικούς (extractive) πολιτικούς και οικονομικούς θεσμούς και ο μόνος εγγυημένος τρόπος για να αλλάξει σύμφωνα με την σύγχρονη αποδεκτή οικονομική και πολιτική επιστήμη είναι να τους μετατρέψει σε συμμετοχικούς (inclusive).

Φυσικά οι περισσότεροι Έλληνες οικονομικοί και πολιτικοί επιστήμονες θα ήθελαν να έχουν την δική τους ουτοπική εκδοχή της σωστής διακυβέρνησης. Αυτό όμως δεν μπορεί να συμβεί με χρήματα Ευρωπαίων πολιτών, ακόμα και αν το επιθυμεί το 80% των Ελλήνων πολιτών. Πέρα από αυτό η ίδια η αποτυχία της Ελλάδος οφείλεται στο τεράστιο κράτος και στους εκμεταλλευτικούς θεσμούς, που στέρησαν από τους Έλληνες την δυνατότητα να γνωρίσουν την κυριαρχία του νόμου, το αληθινό κράτος πρόνοιας και το σύνολο των συμμετοχικών θεσμών που ήδη λειτουργούν και αναπτύσσονται σε διάφορες χώρες της Ευρώπης, ενώ υπολειτουργούν και μαραίνονται σε άλλες.

Η Ευρώπη αποδέχτηκε να αλλάξει την συμφωνία (μνημόνιο ή δανειακή σύμβαση) με τον όρο ότι η καινούργια να είναι καλύτερη από την προηγούμενη.

Και ναι, η καινούργια συμφωνία μπορεί να είναι καλύτερη από την προηγούμενη γιατί οι προηγούμενες κυβερνήσεις πάλευαν να μην υλοποιήσουν την προηγούμενη, πάλευαν για τα συμφέροντα των πελατειακών δικτύων τους και δεν επιθυμούσαν την πραγματοποίηση των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων. Οι προηγούμενες κυβερνήσεις δεν δέχτηκαν την βοήθεια του Βόλφγκανγκ (Σόιμπλε) για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής.
Η Γερμανία ενώ γνώριζε τα θεσμικά προβλήματα της Ελλάδας, (είχε και την πείρα της ενοποίησης της Ανατολικής Γερμανίας με την Δυτική) δεν θέλησε να προχωρήσει στην διόρθωσή τους, περιμένοντας οι ίδιοι οι Έλληνες να καθαρίσουν την χώρα τους.

Το χρέος και η χρεοκοπία συνδέονται με δυο παράγοντες τον δανειστή και τον δανειζόμενο, αυτό φέρνει διαφορετικές ευθύνες και για τους δύο. 
Ο Γιάνης μπορεί να δει τις ευθύνες των δανειστών, εγώ μπορώ να δω τις ευθύνες των δανειζομένων. Αν τα βάλεις μαζί σε ένα τραπέζι για να διαπραγματευτείς μια υπάρχουσα συμφωνία (δανειακή σύμβαση) μεταξύ χωρών, τότε μπορείς να αλλάξεις την Ελλάδα και την Ευρώπη προς το καλύτερο. Αν εκβιάζεις την ακριβή υλοποίηση του προγράμματος της Θεσσαλονίκης, (ή των προγραμματικών δηλώσεων), που σε μεγάλο βαθμό συνδέεται με αυτά που οδήγησαν την χώρα στην χρεοκοπία, ρισκάρεις την καταστροφή.

Το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης δεν μπορεί να σταθεί αυτούσιο στην νέα συμφωνία, γιατί δεν οδηγεί στην ανάπτυξη, είναι σαν να ζητάς βοήθεια για να υλοποιήσεις επιθυμίες που έχουν ήδη αποδειχτεί καταστροφικές.

Και όμως το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης θα μπορούσε να εξειδικευτεί και να προσαρμοστεί  στην νέα συμφωνία για μια άλλη Ελλάδα, για μια άλλη Ευρώπη. 

Φυσικά αυτό θα σας φέρει αντιμέτωπους με τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ που δεν έχουν σαν βάση την δημοκρατία και την Ευρώπη, με τους ΑΝΕΛ, την Χρυσή Αυγή, τα λαμόγια και τους βολεμένους. Θα οδηγήσει στην διάσπαση της κυβέρνησης που είναι όμως αναγκαία για να προχωρήσει γρήγορα η Ελλάδα. Έτσι και αλλιώς αυτή η κυβέρνηση σχηματίστηκε δημοκρατικά για να διαπραγματευτεί με τσαμπουκά μια συμφωνία με τους εταίρους και δανειστές μας. Θέλω να πιστεύω ότι η συμφωνία στις 20/2/15 μεταξύ Ελλάδος και Ευρώπης είναι το τέλος του τσαμπουκά, (που ίσως ήταν αναγκαίος για να αποφορτιστούν οι συμπολίτες) και η αρχή μιας νέας συνεργασίας της Ελλάδας με την Ευρώπη.
Για να προχωρήσει η Ελλάδα και η Ευρώπη χρειάζονται νέες συνεργασίες με το ποτάμι και με πιθανούς βουλευτές από το ΠΑΣΟΚ και την ΝΔ που θα υποστηρίξουν μια μεταρρυθμιστική ατζέντα.

Επιθυμώ να καταθέσω μερικές σκέψεις και προτάσεις για την λίστα μεταρρυθμίσεων που θα καταθέσετε την Δευτέρα.
Μπορεί οι προτάσεις να φαίνονται αθώες ή ανεφάρμοστες, εγώ πάντως νιώθω μεγάλη χαρά και δημιουργικότητα (όπως είπε ο Γιάνης) γιατί είναι ντόπιες Ελληνικές και πολύ καλύτερες του μνημονίου που "επιβλήθηκε" στην Ελλάδα. Είναι από το μανιφέστο που γράφεται για μια καλύτερη Ελλάδα και μια καλύτερη Ευρώπη.

Η αύξηση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα με ένα νόμο.

Η αύξηση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα με νόμο είναι αστεία για διάφορους λόγους, αναφέρω μερικούς:
1. καταργεί την ελεύθερη αγορά εργασίας και τον ίδιο τον καπιταλισμό, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή.
2. σε μια χώρα όπως η Ελλάδα, που δεν ισχύει η κυριαρχία του νόμου, οι νόμοι ψηφίζονται για να εφαρμόζονται μερικώς, η ψήφιση ενός τέτοιου νόμου θα είχε σαν αποτέλεσμα την επιπλέον προστασία των προστατευμένων του ιδιωτικού τομέα (αυτών που διορίστηκαν με ρουσφέτια) με ταυτόχρονη δημιουργία μεγαλύτερης ζούγκλας για τους "άφωνους" του ιδιωτικού τομέα.
3 οι λίγες αξιόλογες επιχειρήσεις που έχουν κάνει τους προϋπολογισμούς τους με το υπάρχον μισθολογικό κόστος, θα κινδυνέψουν να κλείσουν και να δημιουργήσουν νέους ανέργους αν υποχρεωθούν να ανεβάσουν το μισθολογικό κόστος, ή θα γίνουν παράνομες όπως οι περισσότερες για να επιβιώσουν.

Έχω μερικές καινοτόμες προτάσεις για αύξηση των μισθών που δεν θα μπορούσε να αρνηθεί ούτε ο Βόλφγκανγκ, ούτε οι περισσότεροι Ευρωπαίοι πολίτες.

Με δεδομένο ότι το μεγαλύτερο μέρος της Ελληνικής οικονομίας είναι συνδεδεμένο με το κράτος, μπορούμε να πετύχουμε αύξηση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα για κάθε δραστηριότητα που γεννιέται και χρηματοδοτείται από το ίδιο το κράτος ή τις ΔΕΚΟ, με πόρους που θα προέλθουν από περικοπές των μεγάλων μισθών και προνομίων που απολαμβάνουν οι μόνιμοι.

Χρειαζόμαστε ένα μισθολογικό σημείο αναφοράς αξιοπρεπούς ανταμοιβής ενός εργαζόμενου που προτείνω να είναι: οι εύλογες δαπάνες διαβίωσης, προσαυξημένες για τις ανάγκες στέγης και διορθωμένες με συντελεστές σχετιζόμενους με την εισπραξιμότητα των φόρων και το εμπορικό ισοζύγιο. Αυτό το μέγεθος θα υπολογίζεται σε ετήσια βάση από την Ελληνική στατιστική υπηρεσία χρησιμοποιώντας τα πραγματικά δεδομένα και αφού έχουν προσδιοριστεί με διαπραγμάτευση οι παραπάνω συντελεστές. Το παραπάνω μέγεθος το ονομάζω εδδ.

Εύλογες δαπάνες διαβίωσης - Πως υπολογίστικαν - Όλη η έκθεση
http://www.taxheaven.gr/news/news/view/id/18319

Μπορείτε λοιπών να προτείνεται αύξηση των μισθών των άφωνων. Όλων αυτών που εργάζονται έμμεσα για το δημόσιο και ανήκουν στους απροστάτευτους του ιδιωτικού τομέα. Είναι πιθανόν μερικές εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες που υπηρετούν σε διαφορετικές θέσεις και πληρώνονται στην ουσία από χρήματα των πολιτών. Θα αναφέρω ενδεικτικά μερικούς.
Πολίτες που έχουν υπαλληλική σχέση με δημόσιο ή ΔΕΚΟ και όμως πληρώνονται με μπλοκάκι σαν υποτιθέμενοι ελεύθεροι επαγγελματίες. Καταργείστε αυτή την απάτη του Ελληνικού κράτους, τους εργαζόμενους με μπλοκάκι.
Πολίτες που εργάζονται σε ιδιωτικές επιχειρήσεις που προσφέρουν έργο στο κράτος,  μπορεί να αυξηθεί ο μισθούς τους μέχρι τις εδδ.
Πολίτες που εργάζονται για δημόσιες υπηρεσίες με σχέση ιδιωτικού δικαίου. Οι πολίτες αυτοί υφίστανται την εκμετάλλευση των μόνιμων, συνήθως εργάζονται παραπάνω από τους μόνιμους και έχουν λιγότερες αποδοχές και δικαιώματα.
Στους παραπάνω ενδεικτικά αναφέρω τις καθαρίστριες του ιδιωτικού τομέα που καθαρίζουν δημόσια κτίρια, τους πολίτες που περνούν νοσήλια νοσοκομείων και εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα, τους εργαζόμενους σε ιδιωτικές εταιρίες security που φυλάνε δημόσια κτίρια ή ΔΕΚΟ, ...

Ναι στους παραπάνω μπορείτε να κάνετε αυξήσεις προοδευτικά, αλλάζοντας και τις συμβάσεις ανάθεσης έργου με αυξημένο κόστος που θα διοχετεύεται στους εργαζόμενους.

Ναι αλλά θα πει ο Βόλφγκανγκ  που θα βρείτε τα χρήματα. Αν του πείτε ότι θα αυξήσουμε τους μισθούς στους μη μόνιμους και τους έμμεσα εργαζόμενους σε δημόσιο και ΔΕΚΟ, χρησιμοποιώντας πόρους που θα προέλθουν από την μείωση των μισθών στους μόνιμους σε δημόσιο και ΔΕΚΟ, δεν ξέρω αν θα σας πει συγχαρητήρια, σίγουρα όμως δεν θα μπορεί εύκολα να διαφωνήσει. Πιθανό να σας πει ότι χαίρεται που αποφασίσατε να εξορθολογίσετε το Ελληνικό δημόσιο.

Πως θα γίνουν οι μειώσεις στο δημόσιο. Μα χρησιμοποιώντας τις εδδ για να καταρτιστεί ένα εξορθολογισμένο μισθολόγιο για όλες τις θέσεις του δημοσίου. Ο κατώτατος μισθός στο δημόσιο θα είναι οι εδδ και με βάση αυτές και τον μέσο όρο των αποδοχών στην Ευρώπη μπορούν να προσδιοριστούν όλες οι αποδοχές σε δημόσιο και ΔΕΚΟ από την καθαρίστρια που καθαρίζει τουαλέτες του δημοσίου μέχρι τον πρόεδρο της δημοκρατίας.
Οι αποδοχές θα μειωθούν προοδευτικά στους μόνιμους σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα πχ τριετίας με αντίστοιχη προοδευτική αύξηση στους μη μόνιμους και τους έμμεσα εργαζόμενους.

Αυξήσεις μισθών μπορούν να γίνουν και στις βιώσιμες αλλά τώρα πτωχευμένες εταιρίες του ιδιωτικού τομέα που θα κουρευτούν τα χρέη τους από τις τράπεζες. Γενικά οι περισσότερες από αυτές τις εταιρίες έχουν καλούς μισθούς για τους προστατευόμενους και εκμεταλλεύονται τους απροστάτευτους και τα εξωτερικά συνεργία.

Πολλές από αυτές οι επιχειρήσεις είναι χρεοκοπημένες γιατί συνδέθηκαν με το πολιτικό σύστημα και τα ρουσφέτια, είχαν άφθονη χρηματοδότηση και αδυναμία διοίκησης.
Εδώ χρειάζεται μια συμφωνία με τον Μάριο (Ντράγκι), να πει στον κ. Στουρνάρα να διαλύσει τις διασυνδέσεις μεταξύ επιχειρηματιών και τραπεζιτών, (αν δεν μπορεί ας παραιτηθεί) και να κουρέψει χρέη εταιριών μόνο αν αυτές μπορούν να γίνουν βιώσιμες και με ταυτόχρονη αλλαγή των managers όπου χρειάζεται.
Σε αυτές τις επιχειρήσεις που θα κουρευτούν τα χρέη τους με χρήματα πολιτών (αφού οι τράπεζες είναι ανακεφαλοποιημένες με χρήματα πολιτών) μπορεί να νομοθετήσει η κυβέρνηση την εξισορρόπηση των μισθών και των δικαιωμάτων των εσωτερικών και εξωτερικών εργαζόμενων που κάνουν την ίδια εργασία. Πρέπει να πέσει το αόρατο τοίχος που διαχωρίζει τους εργαζόμενους σε προστατευμένους και μη.

Τέλος εθελοντική αύξηση των μισθών του ιδιωτικού τομέα μπορεί να γίνει με μια καινοτόμο μέθοδο: την πιστοποίηση των επιχειρήσεων και των προϊόντων που παράγονται από άμεσα και έμμεσα εργαζόμενους σε αυτές με αποδοχές που καλύπτουν τις εδδ.
Αυτή είναι μια καινοτόμα πρόταση, για την Ελλάδα, την Ευρώπη και τον κόσμο, με αντίστοιχες ανεξάρτητες αρχές πιστοποίησης για την Ελλάδα την Ευρώπη και παγκόσμια.

Με απλά λόγια αν ο Σκλαβενίτης (αλυσίδα super market) πχ καλύπτει τους άμεσα και έμμεσα εργαζομένους του με μισθούς τουλάχιστον όσες οι εδδ, παίρνει ένα ειδικό σήμα από την ανεξάρτητη αρχή και όλοι οι πολίτες είναι ενήμεροι γιαυτό.
Το αντίθετο αν το Jubo (αλυσίδα λιανικής) πχ πληρώνει τους εργαζομένους του με μισθούς κάτω των εδδ δεν μπορεί να πάρει το αντίστοιχο σήμα και οι πολίτες είναι ενήμεροι ότι οι "τζάμπα" τιμές που απολαμβάνουν σχετίζονται με προϊόντα που παράγονται από εργάτες που τους εκμεταλλεύεται κάποια μακρινή εταιρεία και πωλούνται από υπαλλήλους τους οποίους επίσης εκμεταλλεύεται η Ελληνική εταιρία.

Οι εταιρείες που παράγουν προϊόντα, μπορούν να σηματοδοτούν τα προϊόντα τους ανάλογα, όταν είναι ικανές να παρέχουν στους άμεσα και έμμεσα εργαζόμενους τους τις εδδ.

Οι έμμεσα εργαζόμενοι (outsourcing) είναι οι εκμεταλλευόμενοι πίσω από την βιτρίνα της κοινωνικής προσφοράς πολλών δυτικών εταιρειών.

Φυσικά δεν μπορούν να σημανθούν μέσα σε μια μέρα όλα τα προϊόντα της αγοράς, αλλά μπορούν να σημανθούν εθελοντικά οι Ελληνικές επιχειρήσεις που επιθυμούν. Αν είμαι άνεργος ή έχω λίγα χρήματα μπορώ να ψωνίζω από το Jumbo και να πίνω καφέ σε ένα φτηνό μαγαζί, αν αμείβομαι κανονικά θα μποϊκοτάρω τις εκμεταλλευτικές επιχειρήσεις (αργότερα και τα προϊόντα) και θα χρησιμοποιώ αυτές που σέβονται τους εργαζόμενους τους.

Αυτή είναι μια πρόταση που δεν θα μπορέσει να την αρνηθεί ο Ευρωπαίος πολίτης και θα συνδράμει σοβαρά στην καταπολέμηση της φτώχειας και της εκμετάλλευσης με ένα εθελοντικό τρόπο.

Το κυνήγι της φοροδιαφυγής και τα χρέη στο δημόσιο και ταμεία.

Οι προηγούμενες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ ποτέ δεν θέλησαν να κυνηγήσουν πραγματικά την φοροδιαφυγή. Αρνήθηκαν την προσφορά βοήθειας από τον  Βόλφγκανγκ  για αυτό τον σκοπό.
Έφτασαν να εξαναγκάσουν σε παραίτηση τον προηγούμενο Γενικό Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων Χάρη Θεοχάρη, ο οποίος ήταν μάνατζερ και κομπιουτεράς και να τον αντικαταστήσουν με την κ. Σαβαϊδου εξέχουσα νομικό που νομίζω ότι είχε εργαστεί στην ίδια εταιρεία που αναλάμβανε την "νόμιμη" μη καταβολή  φόρων από μεγάλες εταιρίες. Ελπίζω η κ. Σαβαϊδου να υποβάλει την παραίτησή της στην νέα κυβέρνηση.

Στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρεται μια αστεία συγκεντρωτική λύση όπου ο έλεγχος της φοροδιαφυγής περνάει τελικά στον πρωθυπουργό αν θυμάμαι καλά.

Αλέξη αυτό είναι λάθος οι συμμετοχικοί (inclusive) θεσμοί είναι οι πλουραλιστικοί θεσμοί. Είναι οι θεσμοί που δεν επιτρέπουν την συγκέντρωση της εξουσίας σε ένα άτομο.

Η δημιουργία αυτόνομης ΓΓΔΕ ήταν το καλύτερο δώρο που μας έκανε η τρόικα. Η διοίκηση πρέπει να υφίσταται αυτόνομα και να υλοποιεί τους νόμους που ψηφίζουν οι βουλευτές.

Ένα πρόσωπο Έλληνας -ιδα ή αλλοδαπός με γνώσεις managment και πληροφοριακών συστημάτων μπορεί να φέρει απίθανα αποτελέσματα στο κυνήγι της φοροδιαφυγής που πρέπει να αρχίσει πρώτα από τους μεγάλους φοροφυγάδες και να φτάσει μέχρι όλους τους πολίτες που έχουν εισοδήματα πάνω από τις εδδ και φοροδιαφεύγουν.

Ο Χάρης είναι σήμερα βουλευτής του ποταμού και πιστεύω ότι είναι έτοιμος να βοηθήσει οπουδήποτε χρειαστεί. Φυσικά δεν μπορώ να ξέρω σε τι ποσοστό συμφωνεί με τις προτάσεις που καταθέτω εγώ.

Ακόμα πιο πέρα η αποδοχή της βοήθειας του Βόλφγκανγκ, θα φέρει αποτελέσματα και αύξηση της εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο λαών.

Επίσης η διαφάνεια και η πρόσβαση των πάντων στην μελέτη των χρηματικών ροών που αφορούν χρήματα πολιτών είναι σημαντική για την επίτευξη του στόχου.

Αν κατάλαβα τις εξαγγελίες της κ. Βαλαβάνη θέλει να κάνει ρύθμιση που να χαρίζει χρέη στα λαμόγια που δεν πλήρωναν, χωρίς έλεγχο αν είχαν την δυνατότητα ή όχι να πληρώσουν.

Όχι Γιάνη, όχι Αλέξη αυτά είναι σοβαρά πράγματα, δεν πρέπει να τα δεχτούν ούτε οι εταίροι μας ούτε εσείς. Αν το είχατε γράψει στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ να το πάρετε πίσω. Ήταν επιθυμία των λαμογιών έγινε επιθυμία του λαού,  αλλά ήταν λάθος.
Υπάρχει δικαιότερος τρόπος για να μαζέψεις τις οφειλές του δημοσίου αντί να επιβαρύνονται οι νόμιμοι πολίτες που πλήρωναν με στερήσεις τις οφειλές τους στην εφορία και τα ταμεία.

Πάλι το μέτρο είναι οι εδδ, όλοι οι πολίτες που είχαν εισοδήματα πάνω από τις οικογενειακές εδδ και δεν πλήρωναν τους φόρους και τις εισφορές πρέπει να πληρώσουν. Γρήγορες κατασχέσεις και πλειστηριασμούς  για την ακίνητη οικογενειακή περιουσία, εκτός της πρώτης κατοικίας και της περιουσίας που δημιουργήθηκε από άλλα μέλη της οικογένειας με νόμιμο τρόπο.
Αξιοπρεπής διακανονισμός οφειλών προς το κράτος με τον ίδιο τρόπο που διακανονίζονται τα χρέη των στεγαστικών δανείων προς τις τράπεζες χρησιμοποιώντας τις οικογενειακές εδδ.

Είναι αστείο οι τράπεζες να έχουν βρει καλύτερο διακανονισμό χρεών από ότι το κράτος.

Οι πολίτες που είχαν εισοδήματα κάτω από τις εδδ, όπως δεκάδες χιλιάδες ελεύθεροι επαγγελματίες, ή έμποροι ή μικρο επιχειρηματίες ή υποτιθέμενοι ελεύθεροι επαγγελματίες που υποχρεώθηκαν να εργαστούν σαν εργαζόμενοι με μπλοκάκια, πρέπει να ειδωθούν ξεχωριστά και με προσοχή και να τους χαριστούν τα υπέρογκα χρέη που δημιουργήθηκαν από ένα αδυσώπητο εκμεταλλευτικό κράτος.

Όλοι οι πολίτες που πλήρωσαν φόρους ενώ ζούσαν με χρήματα λιγότερα από τις εδδ να τους επιστραφεί η διαφορά ή αν είναι αδύνατο, τιμητικό παράσημο που στήριξαν την χώρα τους σε δύσκολες στιγμές.

 Ποιος είναι ο Χάρης Θεοχάρης - Ο νέος ανεξάρτητος γραμματέας για τα δημόσια έσοδα με 5 έτη θητεία!
http://eirinika.gr/gr/blog/itsnews1/charis-theoxarhs-aneksarthtos-grammateas.asp

Στρατηγικό Σχέδιο 2013 - 2017

http://www.taxheaven.gr/pagesdata/stratigiko_sxedio_2013-2017.pdf

«Παγώνει» η έκδοση βεβαιώσεων από το TAXISnet λόγω της παραίτησης Θεοχάρη

http://www.tanea.gr/news/economy/article/5129314/pagwnei-h-ekdosh-bebaiwsewn-apo-to-taxisnet-logw-ths-paraithshs-theoxarh/

Τελικά για όλα φταίει ο Θεοχάρης...

http://www.taxheaven.gr/news/news/view/id/19994

Κατερίνα Σαββαΐδου

Άφεση αμαρτιών σε όσους διοίκησαν "αμαρτωλές" δημοτικές επιχειρήσεις

http://www.capital.gr/tax/News_tax.asp?id=2090325

Ντροπή μας και αίσχος τους!!

http://www.capital.gr/News.asp?id=2091699

Αθόρυβα, μέσα στον Αύγουστο

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.ellada&id=35992

Κατερίνα Σαββαΐδου:  Ο λύκος που φυλάει τους λύκους
http://www.thepressproject.gr/luxleaks/details.php?aid=68887

Ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα και ανθρωπιστική κρίση

Σχετικά με την ανθρωπιστική κρίση και τους αδύνατους κάτι θέλει να κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ που δεν το έχω καταλάβει ακόμα.

Στην συμφωνία με τους εταίρους μας υπήρχε πρόβλεψη για το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα που καθυστέρησε να υλοποιηθεί από τις προηγούμενες κυβερνήσεις και νομίζω ότι άρχισε να υλοποιείται πιλοτικά από τον κ. Βρούτση,  προηγούμενο υπουργό εργασίας.

Εσείς τι θέλετε να κάνετε, είναι καλύτερο από αυτό που κάνουν οι Ευρωπαίοι ή θα κλέβει τους πόρους για τους αδύνατους για να πληρώνονται οι υπέρογκοι μισθοί των σεβαστών κρατικών λειτουργών, όπως έκαναν οι προηγούμενες κυβερνήσεις.

Ας είμαστε σοβαροί. Αν θέλετε να  βρείτε τον Παύλο Ελευθεριάδη υποψήφιο βουλευτή του ποταμιού και καθαρό αριστερό, να σας ενημερώσει για τα κοινωνικά δίχτυα ασφαλείας των Ευρωπαικών κρατών και να διαλέξετε το καλύτερο και το αποδοτικότερο με το μικρότερο κόστος και την λιγότερη εμπλοκή του κράτους.  Φυσικά δεν μπορώ να ξέρω σε τι ποσοστό συμφωνεί ο Παυλος με τις προτάσεις που καταθέτω εγώ.

Το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα θα μπορούσε πιθανό να μειραστεί μόνο από τα πληροφορικά συστήματα της ΓΓΔΕ και του υπουργείου εργασίας με ενδιάμεσο τα ΚΕΠ. Κάπως έτσι μοίρασε ο Χαρης το μέρισμα για τους φτωχούς χωρίς τριτοκοσμικές ουρές στον ΟΑΕΔ

 [Παρεμπιπτόντως πήγα τελευταία να θεωρήσω την κάρτα ανεργίας μου στον ΟΑΕΔ και οι υπάλληλοι μου έδωσαν κλειδάριθμο για να την θεωρώ από το internet. Αν δεν μπορώ μου είπαν να πάω στον λογιστή μου. Και μια κυρία δίπλα με ρώτησε αν θα πρέπει να πληρώνει λογιστή για να θεωρεί την κάρτα ανεργίας.
Οι κάρτες ανεργίας πρέπει να θεωρούνται στα ΚΕΠ, αν δεν πρόλαβαν να το θεσμοθετήσουν οι προηγούμενοι, κάντε το το συντομότερο εσείς.]

Διοίκηση

Δεν μπορώ να μην χαμογελάσω όταν θα καταλάβετε ότι η Ελληνική διοίκηση δεν μπορεί να λειτουργήσει για τον πολίτη. Δεν μπορεί να υλοποιήσει σημαντικά έργα όπως η ολοκλήρωση του κτηματολογίου, η φορολόγηση, η νομιμοποίηση αυθαιρέτων...

Θα σας πω μερικές σημαντικές μεταρρυθμίσεις που πρέπει να γίνουν και να σταματήσει η Ελληνική δημόσια διοίκηση να εξυπηρετεί το εαυτό της, με τα εργατικά προνόμια που έχουν θεσμοθετηθεί ακόμα και από το σύνταγμα της Ελλάδας.

Ο πυρήνας κάθε σύγχρονου κράτους είναι τα πληροφορικά συστήματα.  Η ΓΓΔΕ και τα πληροφορικά συστήματα του υπουργείου εργασίας πρέπει να είναι σε παρόμοιο μοντέλο λειτουργίας, αυτόνομοι οργανισμοί με ικανούς managers και κομπιουτεράδες που λειτουργούν με στόχους ....

Ζητείστε την βοήθεια του Βόλφγκανγκ και των άλλων εταίρων μας αν δεν μπορείτε να τα καταφέρεται μόνοι σας και μη παραμυθιάζεται τον κόσμο με αρλούμπες περί Εθνικής ανεξαρτησίας. Κάθε ευρωπαϊκό κράτος πρέπει να έχει μειωμένη εθνική ανεξαρτησία αν θέλει να συμμετέχει στην ζώνη του ευρώ. Επιπρόσθετα ένα χρεοκοπημένο κράτος έχει μειωμένη εθνική ανεξαρτησία.

 Πιο πέρα πρέπει να επανασχεδιαστεί το σύνολο των οργανισμών που λειτουργούν με χρήματα των πολιτών ξεκινώντας από τον σκοπό που επιτελούν στην κοινωνία των πολιτών και προσδιορίζοντας τις αναγκαίες θέσεις, τις προϋποθέσεις κατάληψης τους με ανοιχτούς διαγωνισμούς, την αξιοπρεπή αμοιβή των εργαζόμενων σε αυτές, την αυτόματη αν είναι δυνατόν αξιολόγησή τους και την μη μονιμότητα.

Σήμερα το Ελληνικό κράτος είναι ένας εκμεταλλευτικός οργανισμός που λειτουργεί για να δημιουργεί θέσεις εργασίας χωρίς αντίκρυσμα.

Αρκετή βοήθεια μπορείτε να πάρετε τον Παναγιώτη Καρκατσούλη, βουλευτή επικρατείας του ποταμού που έχει μελετήσει την δημόσια διοίκηση καλύτερα από εμένα και φυσικά δεν γνωρίζω σε τι ποσοστό θα συμφωνούσε με τις προτάσεις που καταθέτω.

Άρα, αν το θέλετε  μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τους καλύτερους Έλληνες και ξένους επιστήμονες για να επανασχεδιάσετε το κράτος. Γίνεται αρκεί να αφήσετε κατά μέρος τις μαρξιστικές ιδεοληψίες. 

Αν φτιάξουμε την Ελλάδα μπορούμε μετά να φτιάξουμε και την Ευρώπη. Τότε θα έχει και άλλη δύναμη ο αριστερός λόγος.

Εθνικοποίηση τραπεζών

Αναφέρεται στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ η εθνικοποίηση των τραπεζών. Δεν γνωρίζεται ότι όταν οι τράπεζες ήταν κρατικές οι πολιτικοί και οι τραπεζίτες εξυπηρετούσαν τα συμφέροντά τους.
Είναι προχώρημα των θεσμών η ανεξαρτικοποίηση των τραπεζών από τους πολιτικούς παρόλα τα μειονεκτήματα που έχει το χρηματοπιστωτικό σύστημα και την δημιουργία κρίσεων που αυτό προκαλεί. Τα μειονεκτήματα μπορούν να αντιμετωπιστούν μαζί με τους εταίρους μας όπως για την φορολόγηση των μη παραγωγικών κεφαλαίων και την φοροδιαφυγή με τις ofshore εταιρείες και όχι με τις εθνικοποιήσεις των τραπεζών. Αν ο Γιάνης καταφέρει να αποκτήσει την εμπιστοσύνη των εταίρων μας θα μπορεί να προσφέρει πολλά σε αυτόν τον τομέα. Εκείνοι οι Γάλοι μπλόκαραν τον φόρο Τόμπιν που ήταν μια καλή αρχή σε αυτόν τον τομέα.

Εξωτερική πολιτική

Η εξωτερική πολιτική της χώρας δεν προσδιορίζεται από την συμφωνία δανεισμού της χώρας, αλλά δεν πρέπει να σας διαφεύγει ότι το μεγάλο σπίτι μας είναι η Ευρώπη, αυτή μας στηρίζει, αυτή έχει καλύτερους πολιτικούς και οικονομικούς θεσμούς από εμάς και όχι η Ρωσία με τον μαφιόζικο καπιταλισμό της, ούτε η Κίνα με τον κομουνιστικό  καπιταλισμό τους. Φυσικά και είμαστε φίλοι με τους Ρώσους και τους Κινέζους πολίτες, ειδικά με αυτούς που έχουν στέρηση των ελευθεριών τους, αλλά είναι αστείο η Ελλάδα να κυτάζει προς τους Ρώσους (ίσως επειδή έχουμε κοινή θρησκεία και παρόμοιους εκμεταλλευτικούς θεσμούς) και όχι προς την Ευρώπη.
Σοβαρευτείται στον επόμενο ανασχηματισμό βγάλτε τον κ. Κοτζιά από το υπουργείο εξωτερικών, είναι επικίνδυνος παρόλο που μπορεί να αρέσει σε αρκετούς πολίτες.

Παιδεία

Η παιδεία της χώρας δεν προσδιορίζεται από το μνημόνιο, τον κ. Μπαλτά υπουργό Παιδείας τον τοποθετήσατε με δημοκρατικό τρόπο, φαίνεται να εκφράζει ένα σοβαρό κομμάτι των λειτουργών του εκπαιδευτικού συστήματος  που δεν επιθυμούν να αξιολογούνται για την υπηρεσία που προσφέρουν στην κοινωνία.
Ένα μαρξιστικό απολίθωμα που θέλει να κλείσει τα πρότυπα και τα πειραματικά.


Το κείμενο είναι μεγάλο, αλλά ένα κείμενο μιας συμφωνίας μπορεί να είναι γύρω στις 15 σελίδες επεξεργασμένο από ομάδες ειδικών, φυσικά δεν μπορώ να τους αντικαταστήσω, αλλά ήθελα απλά να θέσω μερικές αρχές.

Αλέξη και Γιάνη, ευχαριστώ για την καταρχήν συμφωνία που αποσπάσατε στο Eurogroup στις 20/2/2015, ανησυχούσα (και ανησυχώ) για την παραμονή της Ελλάδος στην Ευρώπη.
Την Δευτέρα μην τολμήσετε να καταθέσετε λίστα μεταρρυθμίσεων που δεν θα περάσει στην Ευρώπη. Τότε δεν θα μιλάμε για plan A από τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά για plan B με στόχο την έξοδο της Ελλάδος από την ζώνη του Ευρώ για μεγάλη χαρά του συντρόφου Πούτιν και των αριστερών και δεξιών εθνικών ευρωσκεπτικιστών.

Συνεχίστε την συμφωνία, σας εγκατάλειψε η Χρυσή Αυγή για την στροφή σας στην πραγματικότητα, συνεχίστε για να σας εγκαταλείψουν και οι ΑΝΕΛ και ο Λαφαζάνης με την αριστερή πτέρυγα.
Όνειρα, μπορεί, αλλά μόνο έτσι θα αναγεννηθεί η Ελλάδα και η Ευρώπη.

Καλή επιτυχία

Αν στο παραπάνω κείμενο κάνω κάποιο σοβαρό συλλογιστικό λάθος γράψτε μου σχόλιο για να το διορθώσω. Το κείμενο γράφτηκε γρήγορα για να προλάβω τις ημερομηνίες.

Αναλυτικότερες προτάσεις μπορείτε να βρείτε εδώ
(gr) 1 μανιφέστο και προτάσεις για μιαν άλλη Ελλάδα και μια άλλη Ευρώπη
http://reasonablelivingexpenses.blogspot.gr/2014/06/blog-post_1571.html
και εδώ
προτάσεις για μια νέα διαπραγμάτευση της Ελλάδας και της ΕΕ
http://reasonablelivingexpenses.blogspot.gr/2015/01/blog-post_31.html

Για μια σύνοψη των γεγονότων από τον Αριστείδη Χατζή
20 πράγματα που πρέπει να γνωρίζετε για τη συμφωνία της Παρασκευής

Γιάνη καλή δύναμη και να προσέχεις

Γιάνη γεια, είμαι ο Δημήτρης, ένας απλός Ευρωπαίος (και Έλληνας) πολίτης και blogger



Πέρσι την Άνοιξη σου είχα στείλει το μανιφέστο των άφωνων, δεν ξέρω αν το διάβασες, αν το κατάλαβες, πάντως δεν μου απάντησες.

(gr) 1 μανιφέστο και προτάσεις για μιαν άλλη Ελλάδα και μια άλλη Ευρώπη
http://reasonablelivingexpenses.blogspot.gr/2014/06/blog-post_1571.html

Χάρηκα που μπήκες στην δράση, περίμενα την ανακοίνωση της κυβέρνησης να πιστοποιήσω ότι είσαι υπουργός οικονομικών, σε ήθελα εδώ γιατί επηρέαζες πολύ κόσμο και έπρεπε να αφήσεις την ασφάλεια κάποιου που μιλάει από μακριά.

Σε γνώρισα από τα άρθρα σου και από το ραδιόφωνο, μου άρεσε ο λόγος σου. Με τον καιρό σε παράτησα, γιατί μίλαγες σε ένα επίπεδο πέρα από την αντίληψη μου. Πολλά από τα πράγματα για τα οποία μίλαγες είχες δίκιο, άλλα μου ήταν ακατανόητα, ήξερες κάτι που δεν ήξερα εγώ και το σεβόμουν. Το ερώτημα όμως ήταν αν αυτά που έλεγες μπορούσαν να γίνουν πράξη. Τώρα κάποια από αυτά που έλεγες μπορούν πιθανόν να υλοποιηθούν: κυνήγι της φοροδιαφυγή, διάλυση της ολιγαρχίας, ..., άλλα, ίσως όχι διαγραφή του χρέους, κατάργηση του μνημονίου.

Εγώ πήρα άλλους δρόμους πιο καθημερινούς και εκεί εστίασα την προσοχή μου.
Το Νοέμβριο του 2012 διακόπηκε παράλογα η συνεργασία μου με μια εταιρία που συνεργαζόμουν.
Όλοι μου έλεγαν ότι φταίει ο καπιταλισμός, εγώ λέω ότι φταίει ο Ελληνικός καπιταλισμός που είναι διαφορετικός.
Διαφορετικός είναι και ο καπιταλισμός της Ρωσίας, της Τουρκίας, της Αργεντινής, της Βενεζουέλας.

Όταν ο Σταύρος (Θεοδωράκης) μαζί με άλλους πολίτες, έκαναν το ποτάμι πέρυσι και ο Σταύρος είπε να μιλήσουν οι απλοί πολίτες, κόλλησα και έγραψα το μανιφέστο, αυτό ήταν που σου έστειλα.

Θα σου πω μετά για το μανιφέστο και αν θες να βρεθούμε στην Αθήνα να στο παρουσιάσω. Υποστηρίζω ότι βρήκα την πατέντα για να αλλάξει η Ελλάδα και η Ευρώπη. Εμπεριέχει ένα new deal για την Ευρώπη και ένα new deal για την Ελλάδα.

Μετά το μανιφέστο διάβασα ένα καλό βιβλίο που με βοήθησε να καταλάβω τι συνέβαινε στην Ελλάδα το "why nations fail" των Acemoglou - Robinson. Αν δεν το έχεις διαβάσει, διάβασε το, βρες χρόνο να το κάνεις.

Από αυτό το βιβλίο εγώ κατάλαβα ότι ότι τα έθνη αποτυγχάνουν εξαιτίας των extractive οικονομικών και πολιτικών θεσμών.
Η Ελλάδα είναι ένα αποτυχημένο έθνος ακριβώς εξαιτίας αυτών των θεσμών.
Οι περισσότεροι Έλληνες δεν μπορούν να το διανοηθούν. Παραμυθιάζονται με τους προγόνους τους ότι και καλά ανακάλυψαν την δημοκρατία και δεν καταλαβαίνουν ότι ζουν σε ένα ψέμα.

Στην πραγματικότητα η δημοκρατία ανακαλύπτεται (σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης) κάθε στιγμή που οι άνθρωποι συνηδειτοποιούν ότι είναι καλύτερα να συμφωνούν (με συμβιβασμό) παρά να προσπαθούν να κυριαρχήσουν ο ένας στον άλλο.
Η Άνγκελα (Μέρκελ) λέει πως γίνεται:  "Γνωρίζετε ότι η επιτυχία της Ευρώπης στηρίζεται στην εξεύρεση συμβιβασμών. Οι συμβιβασμοί είναι εφικτοί όταν τα πλεονεκτήματα ξεπερνούν τα μειονεκτήματα. Η Γερμανία είναι έτοιμη να κάνει κάτι τέτοιο".

Η δημοκρατία εγκαθιδρύεται όταν η συμφωνία γίνεται νόμος και ο νόμος γίνεται κυρίαρχος, πάνω ακόμα και από αυτούς που έκαναν την συμφωνία (the rule of law).
Αν ο νόμος είναι λάθος με τις εκλογές νέοι νομοθέτες αναλαμβάνουν να τον αλλάξουν.
Μια συμφωνία αν είναι λάθος σε μια ένωση κρατών, πρέπει να αλλαχθεί από όλα τα κράτη.

Στην Ελλάδα δεν ισχύει η κυριαρχία του νόμου (the rule of law).
Στην Ελλάδα έχουμε μια δημοκρατία με extractive πολιτικούς και οικονομικούς θεσμούς που εγώ την ονομάζω ψευδο-δημοκρατία γιατί στηρίζεται στο ψέμα, και εκμεταλλευτική δημοκρατία γιατί στηρίζεται στην εκμετάλλευση.

Έκατσα να σου γράψω για κάτι πολύ σημαντικό αυτή την στιγμή, για την διαπραγμάτευση που κάνεις με τους εταίρους μας.

Γιάνη να προσέχεις, είσαι κολλημένος σε αυτά που λες, την λιτότητα το χρέος, την ολιγαρχία των λίγων, μπορεί στα περισσότερα να είσαι σωστός, αλλά είναι και άλλα, που ίσως δεν τους έδωσες την πρέπουσα σημασία. Είναι οι πολιτικοί και οικονομικοί θεσμοί της Ελλάδας που είναι εκμεταλλευτικοί (extractive)

Συνδέθηκες με την Ελληνική ψυχή και πρέπει να νιώθεις περίεργα που τόσοι άνθρωποι σε έχουν σαν θεό.
Σου διέφυγαν πάνω στον οίστρο μερικά πράγματα, με ποιους βρίσκεσαι στην κυβέρνηση.
Βρίσκεσαι στην ίδια κυβέρνηση με τον Λαφαζάνη που θέλει η Ελλάδα να βγει από την Ευρώπη.
Στην ίδια κυβέρνηση με τον Κοτζιά που είναι σε άλλο όνειρο, μακριά από τον "κακό" φιλελευθερισμό,  που είναι όμως η θεσμική βάση της λειτουργίας της Ευρώπης.
Στην ίδια κυβέρνηση με Μπαλτά που έχει πρόβλημα με την αριστεία.
Η αριστεία, το ταλέντο, είναι βασικό συστατικό των inclusive οικονομικών και πολιτικών θεσμών.
Στην ίδια κυβέρνηση με τον Καμμένο, ένα υπουργό άμυνας μάλλον επικίνδυνο.

Γιάνη να προσέχεις μη μεθάς με αυτούς που στοιχίζονται πίσω σου, μερικοί απλά σε χρησιμοποιούν και εύχονται να διαλυθεί η Ευρώπη.
Δημοκρατία δεν είναι ο τσαμπουκάς είναι ο συμβιβασμός.
Α να θυμάσαι δεν είσαι blogger όπως εγώ, είσαι υπουργός οικονομικών, πρέπει να είσαι ψυχρός και να μην επηρεάζεσαι από τον ενθουσιασμό του πλήθους, γιατί το συναίσθημα μπερδεύει σε τέτοιες θέσεις.

Γιάνη να προσέχεις, να θυμάσαι ότι πρώτα είσαι πολίτης του κόσμου, μετά πολίτης της Ευρώπης και μετά πολίτης της Ελλάδας.

Είσαι "θεός", είσαι εύστροφος, αλλά εγώ ο απλός πολίτης, είμαι μαζί σου με ένα όρο: μην τολμήσεις να βγει η Ελλάδα από την Ευρώπη.
Αν γίνει ατύχημα πολλοί θα χαρούν: ο Πούτιν, ο Λαφαζάνης, ο Κοτζιάς, o Μπαλτάκος, η κόρη του Λεπέν, ,,,
Τραγωδία για την ανθρωπότητα να διαλυθεί η Ευρώπη από την Ελλάδα και από σένα. Δεν θα έχεις που να κρυφτείς εκτός από τους υπόλοιπους, και από τον Γιάνη.

Ξέρεις μου μοιάζεις λίγο με τον Αλμπέρτο (Αϊνστάιν) τόσο προσκολλημένο να βρει λύσεις που δεν υπολογίζει σωστά τα χρήματα για το εισιτήριό του.

Ναι Γιάνη δεν είναι το ίδιο όπως με τους Τούρκους ή τους Γερμανούς. Εκεί τα πράγματα ήταν καθαρά, οι Έλληνες πολεμούσαν τους κατακτητές σαν λιοντάρια. Τώρα δεν είναι το ίδιο, δεν υπάρχουν κατακτητές, εταίροι υπάρχουν. Και οι Έλληνες πολίτες δεν είναι το ίδιο, άλλοι είναι εκμεταλλευτές και άλλοι εκμεταλλευόμενοι με βασικό ενδιάμεσο το ίδιο το κράτος. Θυμήσου λίγο τον Hayek.

Ο σκοπός είναι να πάει μπροστά η Ελλάδα και η Ευρώπη.
Γίνεται αλλά αυτό δεν είναι ο σκοπός του 80% των Ελλήνων που είναι πίσω σου.
Ένα σοβαρό ποσοστό από αυτούς που σε ακολουθούν θέλουν η Ελλάδα να φύγει από την Ευρώπη και η Ευρώπη να διαλυθεί.
Το μεγαλύτερο ποσοστό όμως θέλουν η Ελλάδα να μείνει στην Ευρώπη. Το θέμα είναι ότι η παραμονή της Ελλάδας στην Ευρώπη, δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνει χωρίς αντάλλαγμα ριζικές μεταρρυθμίσεις.

Θα ήθελα να σου πω μερικά πράγματα σαν πολίτης του κόσμου, σαν Ευρωπαίος και σαν Έλληνας.
Αυτά που έκανες ήταν καταπληκτικά και ας έκανες και μερικά λάθη (παραπάνω τσαμπουκάς από όσο χρειαζόταν).
Μας απέδειξες ότι η Ευρώπη είναι θεσμικά αδύναμη, είναι προβληματικό για την παγκόσμια οικονομία να φύγει ένα μέλος.
Αυτό πρέπει να διορθωθεί ή με ομοσπονδιοποίηση, ή  με ένα έτοιμο πλαίσιο, που όποια χώρα επιθυμεί να μπορεί να φύγει χωρίς πρόβλημα για την Ευρώπη.
Στην πραγματικότητα ένα θεσμικό πλαίσιο ελάχιστων κανόνων που πρέπει να τηρούνται, αλλιώς η χώρα που παραβαίνει τους κανόνες να μη χρηματοδοτείται και να μην έχει δικαίωμα ψήφου (μόνο παρατηρητής) στα θεσμικά όργανα.
Δεν ξέρω πως γίνεται αλλά κάτι θα γίνει, δεν μπορεί η κάθε χώρα να εκβιάζει (όπως η Ελλάδα) τις υπόλοιπες για να κυριαρχήσει την κάθε λογική ή παράλογη απαίτησή της.

Γιάνη την Άνγκελα (Μέρκελ) και τον Βόλφγκανγκ (Σόιμπλε) τους έχουμε. Και o Μάριο (Ντράγκι) και η Κριστίν (Λαγκάρντ) και όλοι μαζί μας είναι.
Το μνημόνιο είναι ένα μειονέκτημα όλοι το ξέρουν. Πρέπει όμως να δούμε το πλεονέκτημα.
Το πλεονέκτημα είναι οι μεταρρυθμίσεις που μπορούν να κάνουν μια χώρα να στηρίζεται στα πόδια της.  Και το πλεονέκτημα αυτό όλοι το ξέρουν (εκτός από τον ΣΥΡΙΖΑ).
Είναι οι μεταρρυθμίσεις που μετατρέπουν τους extractive θεσμούς σε inclusive, είναι αυτές που έγραφες στον Στέφανο (Μάνο), είναι αυτό που λέει ο Μπαράκ (Ομπάμα), ο Γκι (Φερχόφστατ), είναι αυτό που κατανοούν οι περισσότεροι.

Αν έβαζες στο τραπέζι το μανιφέστο θα άλλαζε η Ελλάδα και η Ευρώπη, όλος ο κόσμος θα ήθελε η Ελλάδα να πάει μπροστά. Το πρόβλημα είναι ότι το μανιφέστο θα είναι επώδυνο για πολλούς βολεμένους και λαμόγια.

Δεν ξέρω πόσο κατανοούν την ανάγκη των μεταρρυθμίσεων ο Κρούγκμαν, ο Στίγκλιτς ακόμα και ο Πικετί και άλλοι που έχουν κολλήσει με την λιτότητα και την μεταφορά πόρων (όπως εσύ).
Αν οι θεσμοί δεν είναι inclusive δεν έχει νόημα καμία μεταφορά πόρων.

Το οικονομικό μοντέλο που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένας ξεπεσμός, "δώσε κύριε στον αόμματο". Ένα γραφειοκρατικό κράτος που υπάρχει για να αναπαράγεται και να συντηρείται σε βάρος των Ευρωπαίων ή των αδυνάτων.

Δεν θέλω να συνεχίσω γιατί το κείμενο γίνεται μεγάλο και παραπονιούνται οι φίλοι μου.

Είμαι διαθέσιμος να σου παρουσιάσω το μανιφέστο, αν και ατελές μπορεί να έχει καινοτόμες προσεγγίσεις. Είμαι ακόμα διαθέσιμος να το παρουσιάσω στον Αλέξη και σε όποιον άλλον επιθυμεί.

προτάσεις για μια νέα διαπραγμάτευση της Ελλάδας και της ΕΕ
http://reasonablelivingexpenses.blogspot.gr/2015/01/blog-post_31.html

Γιάνη καλή δύναμη και να προσέχεις.

Το πιο πάνω κείμενο το δημοσίευσα στο blog που διατηρώ. Ελπίζω να φτάσει και σε εσένα και να έχεις λίγο χρόνο να το διαβάσεις.


Ο ΣΥΡΙΖΑ και η μάχη για τη διατήρηση του κρατισμού
THE DARK SIDE OF SYRIZA
Ο Βαρουφάκης, ο... Μάνος και η διαπραγμάτευση
Ολοταχώς plan B. Το μόνο που υπάρχει!
Syriza Isn’t Giving the Greeks the Whole Story

προτάσεις για μια νέα διαπραγμάτευση της Ελλάδας και της ΕΕ

Ο Sir Graham Watson πρόεδρος του ALDE είπε ότι: (η λιτότητα) Θα είναι αναγκαία στην Ελλάδα, όμως ακόμη πιο αναγκαίες είναι οι οικονομικές μεταρρυθμίσεις που θα χτίσουν μακροχρόνια οικονομική επιτυχία. (1)

Θεωρώ ότι ο κ. Βαρουφάκης κάνει λάθος αν θεωρεί το χρέος πιο σημαντικό από τις μεταρρυθμίσεις.

Κάποια στιγμή πέρυσι του έστειλα τις βασικές θέσεις του μανιφέστου, δεν ξέρω αν τις διάβασε, πάντως δεν μου απάντησε.

Θεωρώ ότι ο κ. Σταθάκης κάνει λάθος όταν υποστηρίζει ένα μοντέλο κρατικής οικονομίας χωρίς ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις.

Αν η ΕΕ ήταν μια ολοκληρωμένη ομοσπονδία κρατών θα ήταν ικανή να διατυπώσει ένα σύνολο αρχών και κανόνων για κάθε κράτος που θα εισερχόταν στην ζώνη του ευρώ. 

Η ΕΕ δεν είναι μια ομοσπονδία κρατών, αλλά αν το επιθυμούσε θα μπορούσε να αρχίσει με τα χρεοκοπημένα κράτη που χρειάζονται οικονομική στήριξη και τα κράτη που είναι υποψήφια για την ζώνη του ευρώ.

Η ΕΕ θα μπορούσε να θέσει ένα σύνολο αρχών και κανόνων προς τους πολίτες των πτωχευμένων και των υποψηφίων κρατών και να ζητούσε την έγκρισή τους με δημοψήφισμα.

Οι αρχές και οι κανόνες θα πρεπε να είναι αυτές που μπορούν να μετατρέψουν τους εκμεταλλευτικούς (extractive) οικονομικούς και πολιτικούς θεσμούς σε συμμετοχικούς (inclusive) όπως αυτοί ορίζονται από τους Accemoglou - Robinson)

Οι αρχές αυτές θα έπρεπε να είναι ικανές να μην επιτρέπουν την εκμετάλλευση των πολιτών από το κράτος τους.

Ο Hayek στον "δρόμο προς την δουλεία" θεωρεί ότι η απόλυτη οικονομική ασφάλεια για όλους τους πολίτες οδηγεί σε στρατοκρατικό καθεστώς, ενώ η απόλυτη οικονομική ασφάλεια για ένα μέρος των πολιτών σημαίνει την εκμετάλλευση των υπολοίπων.

Η απόλυτη οικονομική ασφάλεια στην Ελλάδα αναφέρεται στην μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων (και άλλων προστατευόμενων ομάδων) με το συνταγματικό και νομικό πλαίσιο που την διέπει.

Η άρση της μονιμότητας και η απελευθέρωση των απολύσεων θα πρεπε να είναι το ζητούμενο της Ευρώπης για κάθε πτωχευμένη ή υποψήφια προς ένταξη χώρα, γιατί μόνο αυτή θα μπορούσε να δημιουργήσει μία συμμετοχική αγορά εργασίας (inclusine labor market) που είναι προϋπόθεση της ευημερίας.

Το ότι η Ευρώπη επέτρεψε την διατήρηση της μονιμότητας σαν θεσμού, (πέρα από ένα μικρό ποσοστό των πολιτών που θα ήταν αναγκαίο σε μια κοινωνία) θεωρώ ότι ήταν το λάθος που το πληρώνει με την άνοδο των ευρωσκεπτικιστών και είχε σαν συνέπεια της υποχώρησης των φιλελεύθερων πολιτικών. 

Γιατί όμως οι φιλελεύθερες πολιτικές υποχώρησαν;

Γιατί μπερδεύτηκαν με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που υποστήριζαν την ελάχιστη επέμβαση του κράτους και την αυτορύθμιση των αγορών.

Ο Hayek υποστηρίζει στον "δρόμο προς την δουλεία" ότι η μερική ασφάλεια που προσφέρεται σε όλους τους πολίτες είναι διαφορετική από την απόλυτη ασφάλεια που προσφέρεται σε μερικούς.

Κοινωνικό κράτος για όλους τους πολίτες της ΕΕ θα πρεπε να είναι ο άμεσος κανόνας που θα έκανε θελκτικό τον φιλελευθερισμό.

Στο πεδίο των σύγχρονων κοινωνιών το κοινωνικό κράτος θα έπρεπε να είναι δεδομένο, είναι εφικτό; 

Σε πολλά ευρωπαϊκά κράτη το κοινωνικό κράτος είναι ανεπτυγμένο και πολύ πιο αποτελεσματικό από το Ελληνικό (2)

Σε αντίθεση με την κοινωνικό κράτος της Ελλάδας που λειτουργεί για τους μόνιμα εργαζόμενους της σε αυτό και τους προμηθευτές του, και που είναι αναποτελεσματικό αφού το "φακελάκι" είναι αναγκαίο, ενώ έχει ένα σημαντικό κόστος για τους φορολογούμενους.

Η δωρεάν υγεία πχ είναι εφικτή για όλους τους πολίτες και εξαιτίας των τεχνολογικών εξελίξεων. Η ανάπτυξη των πληροφορικών συστημάτων που επιτρέπουν αυτόματες διαδικασίες ελέγχου, με βάσεις δεδομένων για την υγεία όλων των πολιτών που επιθυμούν δωρεάν υγεία, προσβάσιμες από τους γιατρούς που οι ίδιοι οι πολίτες επιλέγουν μέσα από ένα δίκτυο δημόσιων και ιδιωτικών πάροχων υγείας.

Για να γίνει κάτι τέτοιο θα πρέπει να επανασχεδιαστεί όλο το σύστημα υγείας και κάθε δημόσιος οργανισμός με σύγχρονο managment, περιγραφή θέσης, προϋποθέσεις, ανοιχτοί διαγωνισμοί προσλήψεων, απρόσωπη (αν είναι δυνατόν) αξιολόγηση για κάθε θέση, αξιοπρεπείς αποδοχές για κάθε θέση. Αξιοπρεπείς αποδοχές επίσης για κάθε θέση άμεσα ή έμμεσα εργαζόμενου, ακόμα και στους ιδιωτικούς πάροχους, εφόσον το αντικείμενό τους συντηρείται με χρήματα πολιτών.

Αξιοπρεπείς εξορθολογισμένες αποδοχές για όλους τους άμεσα ή έμμεσα εργαζόμενους πολίτες με χρήματα πολιτών. Αυτό μπορεί να γίνει με την απελευθέρωση των απολύσεων και τον επανασχεδιασμό όλων των δομών του κράτους ώστε να εξυπηρετούν την κοινωνία των πολιτών και όχι τους εργαζόμενους στο δημόσιο και τους προμηθευτές.

Στο μανιφέστο καταθέτω ένα σύνολο προτάσεων και υποστηρίζω ότι αυτές τις προτάσεις θα μπορούσαν να είναι η βάση για ένα new deal στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. 

Παρακαλώ να με συγχωρήσετε που οι προτάσεις δεν είναι ολοκληρωμένες και είναι αποσπασματικές αλλά πρέπει να συνυπολογίσετε ότι είναι γραμμένες από ένα μόνο άτομο (που προσπαθεί να εκφράσει πολλούς) χωρίς να είναι εξειδικευμένος επιστήμονας. Οι προτάσεις μπορούν να επεξεργαστούν στο μέλλον, αλλά προς το παρόν δεν υπάρχει αρκετός διαθέσιμος χρόνος.

Κάποιες από τις προτάσεις που περιέχονται στο μανιφέστο είναι καινοτόμες όπως:

Οι θεσμοί μπορούν να αλλάξουν με ανακατεύθυνση των χρηματικών ροών.

Οι εύλογες δαπάνες διαβίωσης (εδδ) σαν θεμελιακό μέγεθος στο καθορισμό πολιτικών για μισθούς δημοσίου, συντάξεις, φοροδιαφυγή, ...

Η προώθηση της αυτονομίας της ΓΓΔΕ και των πληροφορικών συστημάτων του υπουργείου εργασίας για τις πτωχευμένες και υπό ένταξη χώρες και η μεταξύ τους διασύνδεση.

Η διασύνδεση των ανεξάρτητων αρχών.

Η αμφισβήτηση του νομικού Ευρωπαϊκού και Ελληνικού νομικού πλαισίου που αφορά την απόλυτη ασφάλεια για ομάδες πολιτών με την εγγύηση του κράτους για συνέχιση υπέρογκων συντάξεων χωρίς περικοπές ακόμα και όταν το κράτος είναι πτωχευμένο. Η πρόταση της περικοπής όλων των κρατικών υπέρογκων εκμεταλλευτικών συντάξεων και η σύνδεση τους με τα υπόλοιπα εισοδήματα των συνταξιούχων εμπεριέχει την παραπάνω αμφισβήτηση.

Η πιστοποίηση ιδιωτικών επιχειρήσεων που καλύπτουν τις εδδ για τους άμεσα και έμμεσα εργαζόμενους τους.

Η επανασχεδίαση όλων των δομών του κράτους.

Κάποιες άλλες προτάσεις είναι ήδη γνωστές όπως διαφάνεια, διαύγεια, άρση της μονιμότητας, κοινωνικό κράτος, ...

Δεν έχω την ψευδαίσθηση ότι μπορώ να γράψω μόνος μου ένα πλήρες μανιφέστο, ούτε ότι γράφω είναι σωστό, ωστόσο θέλω να προκαλέσω όλους αυτούς που αναζητάνε μη επώδυνες προτάσεις αγνοώντας την δημιουργική καταστροφή που είναι αναγκαία για το προχώρημα της κοινωνίας. 

Είμαι διαθέσιμος για κάθε διευκρίνηση και επιθυμώ να καταθέσω τις προτάσεις στη Δράση, στο ποτάμι, στο ALDE, στην τρόικα και σε κάθε ενδιαφερόμενο πολίτη. Είναι αφελές;

Οι περισσότερες προτάσεις παρουσιάζονται στα links:

(gr) 1 μανιφέστο και προτάσεις για μιαν άλλη Ελλάδα και μια άλλη Ευρώπη

http://reasonablelivingexpenses.blogspot.gr/2014/06/blog-post_1571.html

(gr) 2 μανιφέστο the dream / το όνειρο

http://reasonablelivingexpenses.blogspot.gr/2014/06/httpreasonablelivingexpenses.html

και εξειδικεύονται σε επόμενα κείμενα όπως:

3 η ανακατεύθυνση χρηματικών ροών σαν μέσο αλλαγής πραγματικότητας

http://reasonablelivingexpenses.blogspot.gr/2014/08/blog-post_21.html

5 taxation / φορολογία

http://reasonablelivingexpenses.blogspot.gr/2014/09/blog-post_12.html

10 Το τέλος της λογικής στην Ελλάδα το 2014 και η επαναφορά της

http://reasonablelivingexpenses.blogspot.gr/2014/10/2014.html

8 Ελλάδα και μερικές ιδέες για την ενοποίηση της Ευρώπης

http://reasonablelivingexpenses.blogspot.gr/2014/10/blog-post_94.html

9 Δημοψήφισμα 1ο: Απελευθέρωση των απολύσεων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα (άρση μονιμότητας δημοσίων υπαλλήλων)
http://reasonablelivingexpenses.blogspot.gr/2014/10/blog-post_19.html
Δημοψήφισμα 2ο: συνταξιοδοτικό
http://reasonablelivingexpenses.blogspot.gr/2014/12/2.html
εκλογές Ελλάδα 2015, μια μάχη για την κυριαρχία του νόμου
http://reasonablelivingexpenses.blogspot.gr/2015/01/2014.html

Καταλαβαίνω ότι οι προτάσεις υπερβαίνουν τον κλασικό κοινωνικό φιλελευθερισμό, αφού πέρα από ένα δύχτι ασφαλείας για τους αδύνατους όπως το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, αναζητούν ένα δίχτυ ασφάλειας για τους έμμεσα εργαζόμενους στο δημόσιο, ΔΕΚΟ, τράπεζες, ... (ότι λειτουργεί με χρήματα πολιτών). Γιαυτό ακριβώς αποτελούν καινοτομία για τους φιλελεύθερους.

Ακόμα οι προτάσεις υπερβαίνουν την αριστερά που θεώρησε την μεταφορά πλούτου από τους πλούσιους στους φτωχούς σαν το ζητούμενο χωρίς να ενδιαφερθεί πως κατανέμεται ο πλούτος. Δεν δέχτηκε τον ανταγωνισμό σαν αναγκαίο για την ισορροπία της κοινωνίας και προσπάθησε να φτιάξει ένα σοσιαλισμό με δημοκρατία, που μόλις σταμάτησαν τα δανεικά φάνηκε πόσο εκμεταλλευτικός ήταν για τους μη προστατευμένους και ταυτόχρονα πιο αναποτελεσματικός. Η αριστερά δεν έθεσε ποτέ τον υλοποιήσιμο στόχο για αξιοπρεπή διαβίωση των περισσότερων πολιτών, γιατί αξιακά ζήταγε την ουτοπία μιας πλούσιας ζωής για όλους.

Σήμερα στην Ελλάδα που ζει στην κόψη του ξυραφιού η ανάγκη για πλατιές συμμαχίες που θα βάζουν την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρώπη και την πραγματοποίηση των αναγκαίων θεσμικών μεταρρυθμίσεων πάνω και από την ιδιαίτερη άποψή τους είναι ο σκοπός, η συμφωνία, ο νόμος.

Από μεριάς μου θεωρώ ότι οι ιδέες του μανιφέστου θα μπορούσαν να αλλάξουν την Ελλάδα και την Ευρώπη γιατί είναι απλά μαθηματικά, ένα καινοτόμο σύστημα διακυβέρνησης που επιλύει την ερώτηση: πως γίνεται οι περισσότεροι πολίτες μιας χώρας να έχουν μια αξιοπρεπή διαβίωση.

Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι ότι όλοι οι πολίτες θέλουν να έχουν την δική τους γνώμη και δεν μπορούν να ακούσουν άλλη γνώμη παρά μόνο από ανθρώπους που οι ίδιοι κρίνουν. Προσωπικά καταλαβαίνοντας την σημασία της κυριαρχίας του νόμου, της συμφωνίας, των κοινών, χαμήλωσα σχετικά με την δική μου γνώμη, είναι απλά μια γνώμη χωρίς αξία στα εκατομμύρια γνώμες, σημασία έχει οι Έλληνες πολίτες να συμφωνήσουν στην Ευρώπη και να πάρουν την ευθύνη για ότι αυτό σημαίνει.
Η γνώμη μου θα έχει αξία αν επαληθευτεί.

Σε μελλοντικό χρόνο, αν είμαι διαθέσιμος και υπάρχει ενδιαφέρον μπορώ να επεξεργαστώ καλύτερα τα μεγάλα και μερικές φορές δυσνόητα για μερικούς κείμενα.

(1) http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231381816#ref=newsroomboxhttp://news.in.gr/greece/article/?aid=1231381816#ref=newsroombox

(2) http://news247.gr/eidiseis/gnomes/pavlos-eleftheriadis/oi-neoi-ymnhtes-toy-oloklhrwtismou.2055173.html

Δημήτρης

Ο Δημήτρης είναι ένας πολίτης της Ελλάδος και της Ευρώπης.

Όταν η Ελλάδα μπήκε στην ζώνη του Ευρώ ο Δημήτρης νόμιζε αθώα, ότι η Ελλάδα θα γινόταν Ευρώπη. Αυτό δεν συνέβηκε γιατί δεν υπήρχε κάποιος σχεδιασμός γιαυτό, είτε από την Ελλάδα είτε από την Ευρώπη. 

Ο Δημήτρης δεν είναι πολιτικός ή οικονομικός επιστήμονας, έχει σπουδάσει Φυσική και έχει ζήσει στην Ελλάδα και λίγο στην Ευρώπη με διαφορετικές ενασχολήσεις: blogger, άνεργος, συνταξιούχος που δεν πήρε ακόμα σύνταξη, μικρο εισοδηματίας, επιχειρηματίας, εργαζόμενος στον παραγωγικό τομέα, project manager, οδηγός ταξί, courier με μηχανάκι, ελεύθερος επαγγελματίας, εξωσχολικά φροντιστήρια φυσικής και μαθηματικών, χυτροκαθαριστής σε επιβατικό καράβι, σερβιτόρος (μαύρη εργασία), ...

Ο Δημήτρης ενηλικιώθηκε γρήγορα μαθαίνοντας πρώτα από όλα να ανταλλάσσει ένα μέρος από τον χρόνο του και την ενέργειά του με χρήματα, με τα οποία μπορούσε να ζει αξιοπρεπώς και να εκπληρώνει τις περισσότερες επιθυμίες του. Να έχει παραπάνω από όσα χρειάζεται.

Ο Δημήτρης έμαθε ότι οι πολύπλοκοι εργατικοί νόμοι δεν προστάτευαν το σύνολο των πολιτών. Οι νόμοι εφαρμόζονταν στο δημόσιο στις ΔΕΚΟ στις τράπεζες και σε μεγάλες εταιρίες που είχαν σχέση με τους πολιτικούς.

Στο τέλος του 2012 αντιμετώπισε την παράλογη διακοπή της κύριας συνεργασίας του με μεγάλη επιχείρηση του παραγωγικού τομέα.
Εκεί κατάλαβε ότι το μεγαλύτερο μέρος της οικονομίας της χώρας του ήταν σάπιο.

Στην Ελλάδα δεν υπάρχει μια συμμετοχική (ανοιχτή ή  inclusive) αγορά εργασίας, ούτε μια συμμετοχική (ανοιχτή ή  inclusive) αγορά κεφαλαίου.
Στην Ελλάδα η διοίκηση είναι προβληματική σε μεγάλο τμήμα του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.
Ένα αόρατο δίκτυο πολιτικών ρουσφετιών και συντεχνιακών αιτημάτων, διαλύει την διοίκηση στους περισσότερους οργανισμούς.

Ο τομέας με τον οποίο συνεργαζόταν είχε και έχει προβλήματα δανεισμού, στην ουσία είναι χρεοκοπημένος.
Στις αρχές του 2014 διάβασε στον τύπο ότι ο τομέας με τον οποίο συνεργαζόταν είχε προβλήματα που αφορούσαν την ειδικότητά του.
Έγραψε προτάσεις προς διάφορους αποδέκτες που ποτέ δεν απαντήθηκαν και μπήκε στο όνειρο για το πως μπορούν να γίνουν μεταρρυθμίσεις σε μεγάλους οργανισμούς.

Πριν τις Ευρωεκλογές του 2014 ο Δημήτρης ήταν άνεργος στην Πάτρα, όταν μια ομάδα πολιτών με επικεφαλής τον Σταύρο Θεοδωράκη δημιούργησαν ένα κίνημα αλλαγής στην Ελλάδα το ποτάμι. Ο Σταύρος ζήτησε από τους πολίτες να κάνουν προτάσεις. ΄

Ο Δημήτρης προσπάθησε να γράψει προτάσεις χρησιμοποιώντας την εμπειρία του στην αγορά εργασίας και επιχειρηματικότητας και συζητώντας με φίλους και γνωστούς για τις συνθήκες της ζωής τους στην Ελλάδα.

Εκείνο τον καιρό ο Δημήτρης διάβασε "το αόρατο ρήγμα" του Αρίστου Δοξιάδη, ένα ήπιο βιβλίο που δίνει βασικές γνώσεις για την οικονομία της Ελλάδας.

Οι προτάσεις που εμπνεύστηκε ο Δημήτρης τον έφεραν σε σύγκρουση με πολλούς από τους φίλους και συγγενείς του, που έβλεπαν αλλιώς την πραγματικότητα.

Νόμισε ότι η οικονομία ήταν κάτι σαν την φυσική, ο ερευνητής θέτει μια θεωρία για την περιγραφή της πραγματικότητας, την συζητάει με τους συναδέλφους του και τελικά το πείραμα να επιβεβαιώνει ή απορρίπτει την θεωρία.

Τις προτάσεις τις επικοινώνησε στον Σταύρο και στους υποψήφιους Ευρωβουλευτές που πήγαν στην Πάτρα. Δεν ξέρει όμως αν συζητήθηκαν ποτέ, αν λήφθηκαν υπόψιν, ή απορρίφθηκαν. Μέσα από το facebook γνωρίστηκε με πολλούς νέους φίλους από το ποτάμι που εμπλούτισαν την αντίληψή του.

Οι προτάσεις συζητήθηκαν ελάχιστα στο ποτάμι Αχαίας, κατατέθηκαν όμως και στην επιτροπή "δια ταύτα" του ποταμιού. Παρόλο που το ποτάμι δεν αποδέχτηκε προς το παρόν τις προτάσεις στο σύνολό τους, η πρόταση για το φορολογικό έχει προωθηθεί για επεξεργασία, ενώ δεν υπάρχει απάντηση από τις άλλες επιτροπές.

Πέρα από το ποτάμι οι προτάσεις κατατέθηκαν σε διάφορους αποδέκτες, χωρίς όμως ο Δημήτρης να λάβει απάντηση.

Στην συνέχεια η μελέτη δύο σημαντικών βιβλίων το "γιατί αποτυγχάνουν τα έθνη" των Acemoglou - Robinson και ο "δρόμος προς την δουλεία" του Hayek έδωσαν στον Δημήτρη ένα θεωρητικό υπόβαθρο που ταίριαζε αρκετά στις εμπειρικές διαπιστώσεις του.

Εκτός από το ποτάμι ο Δημήτρης έγινε ατομικό μέλος του ALDE το Ευρωπαϊκό κόμμα των φιλελεύθερων και γνωρίστηκε με άλλα μέλη. Ο Δημήτρης κατέθεσε τις προτάσεις στο ALDE, αλλά μέχρις στιγμής ούτε εκεί έχει γίνει μια ουσιαστική συζήτηση.

Ο Δημήτρης στην νεανική του ηλικία μπήκε στο όνειρο να αλλάξει τον κόσμο και συναντήθηκε με διάφορους φίλους σε διαφορετικούς πολιτικούς χώρους της αριστεράς, της αυτονομίας και της αναρχίας, χωρίς να κολλήσει πουθενά και χωρίς να είναι ποτέ φανατικός.
Μετά τα τριάντα του παράτησε την αναζήτηση μιας καλύτερης κοινωνίας. Οι περισσότεροι συμπολίτες του αναζητούσαν περισσότερα χρήματα και όχι μια καλύτερη κοινωνία.

Ο Δημήτρης δεν σκόπευε να γράψει μανιφέστο και να γίνει blogger, αυτό έγινε από μόνο του. Στην πραγματικότητα οι προτάσεις γράφτηκαν για να παραδοθούν και να επεξεργαστούν από το ποτάμι. Τις προτάσεις τις ανέπτυξε πρώτα στο facebook, και μετά σε blog γιατί ένας φίλος του χωρίς facebook του το ζήτησε.

Οι προτάσεις είναι ατελείς γιατί είναι εμπειρικές, δεν κατατίθενται από επιστήμονα σχετικό με το αντικείμενο, δεν συζητήθηκαν ούτε επεξεργάστηκαν από μια ομάδα.
Οι προτάσεις αυτές είναι οι προτάσεις των άφωνων, για τους οποίους ο Δημήτρης προσπάθησε να γίνει ενδιάμεσος.

Το πιο βασικό ίσως είναι ότι μερικές από τις προτάσεις είναι παράνομες. Ο Δημήτρης υποστηρίζει ότι οι νόμοι είναι λάθος.
Στις φιλελεύθερες δημοκρατίες οι νόμοι δεν είναι ιδανικοί και όταν λειτουργούν για μερικούς και όχι για το σύνολο της κοινωνίας πρέπει να αντικαθίστανται.

Οι Ευρωπαϊκοί και Ελληνικοί νόμοι που κατοχυρώνουν την μονιμότητα και προστατεύουν την απόλυτη οικονομική ασφάλεια μεγάλης μερίδας πολιτών είναι λάθος.
Δημιουργούν αδιαφορία για το αντικείμενο της εργασίας των πολιτών.
Οι Ευρωπαϊκοί και Ελληνικοί νόμοι που εγγυώνται την συνέχεια μεγάλων συντάξεων από ένα πτωχευμένο κράτος είναι επίσης λάθος. Είναι εκμετάλλευση της νέας γενιάς από την προηγούμενη.
Η Κοινή Αγροτική Πολιτική ήταν λάθος, διέμεινε δικαιώματα σε υπάρχοντες αγρότες και κτηνοτρόφους και τους έμαθε να κάθονται και να πληρώνονται
Ο Hayek, o Acemoglou και ο Robinson πιθανόν να συμφωνούσαν με τον Δημήτρη.

Το μανιφέστο και τα υπόλοιπα κείμενα συνέχισαν να γράφονται γιατί λίγοι άνθρωποι που δεν ήξεραν προσωπικά τον Δημήτρη έβαζαν like, αυτοί που έβαζαν like ήταν σαν να του έλεγαν να συνεχίσει. Για πόσο δεν ξέρει ούτε ο ίδιος, ανάλογα με την διαθεσιμότητα του και τους αναγνώστες του.

Με το τέλος των βουλευτικών εκλογών η Ελλάδα μπαίνει σε αχαρτογράφητη περιοχή.
Στον Δημήτρη τα πράγματα φαίνονται απλά. Η Ευρώπη πρέπει να ανταλλάξει ρευστότητα με μεταρρυθμίσεις που θα οδηγούν σε συμμετοχικούς οικονομικούς και πολιτικούς θεσμούς τις πτωχευμένες χώρες και τις υποψήφιες για την ζώνη του ευρώ.

Το μανιφέστο αν και ατελές, με ενδεχόμενα λάθη κατατίθεται για συζήτηση, διόρθωση, συμπλήρωση, ή απόριψη στο ποτάμι, στο ALDE, στην ΕΚΤ, στο ΔΝΤ, στην ΕΕ και σε κάθε σκεπτόμενο πολίτη.
Αν το μανιφέστο είναι σωστό μπορεί να δώσουν νόμπελ στον Δημήτρη, αν είναι λάθος δεν βαριέσαι και ο κ. Σταθάκης, αν δεν καταλαβαίνει από πραγματικές μεταρρυθμίσεις, λάθος έχει αντιληφθεί την ανάπτυξη.

http://reasonablelivingexpenses.blogspot.gr/2014/06/blog-post_1571.html

Ελλάδα ψευδο-δημοκρατία ή δημοκρατία με extractive (εκμεταλλευτικούς ή κλειστούς) οικονομικούς και πολιτικούς θεσμούς.

Α. Η αρχή της δημοκρατίας είναι η κυριαρχία του νόμου (the rule of law) και οι συμμετοχικοί ή ανοικτοί (inclusive) οικονομικοί και πολιτικοί θεσμοί.

Οι Acemoglou-Robinson διαχωρίζουν με λεπτομέρεια τις κοινωνίες ανάλογα με τους οικονομικούς και πολιτικούς θεσμούς τους σε inclusive (συμμετοχικούς ή ανοικτούς) και extractive (εκμεταλλευτικούς ή κλειστούς).

Οι συμμετοχικοί θεσμοί συνδέονται με τους πλουραλιστικούς πολιτικούς θεσμούς που επιμερίζουν την ισχύ σε ένα ευρύ φάσμα της κοινωνίας και θέτουν περιορισμούς στην άσκησή της. Αντί να κατέχεται από ένα άτομο, ή μια μικρή ομάδα, η εξουσία ασκείται από ένα ευρύ συνασπισμό ομάδων.

Οι εκμεταλλευτικοί θεσμοί συνδέονται με τους απολυταρχικούς πολιτικούς θεσμούς που η ισχύς επιμερίζεται σε ένα στενό κύκλο και δεν υπάρχουν περιορισμοί στην άσκησή της.

Πριν την δημοκρατία πχ στους αιώνες της φεουδαρχίας υπήρχε η κυριαρχία του ενός (βασιλιά) ή των λίγων. Η ισχύς μοιράζονταν από μια οικονομική και πολιτική ελίτ.

Κάποιοι από τους ανθρώπους που δεν ανήκαν στην ελίτ, αμφισβητούσαν την ισχύ των ελίτ.
Μερικές φορές η αμφισβήτηση προερχόταν από απλούς ανθρώπους (όπως δουλοπάροικοι μετά την επιδημία της πανώλης στην Ευρώπη) , μερικές φορές η αμφισβήτηση προερχόταν από ανθρώπους που αποκτούσαν δύναμη χωρίς να ανήκουν στην υπάρχουσα ελίτ (εμπόρους, βιομηχάνους, ...).

Το προχώρημα του ανθρώπινου γένους συνέβηκε την στιγμή που η κυριαρχία του νόμου πήγε πάνω από την κυριαρχία του ενός. Ο αρχικός σκοπός ήταν η συμμετοχή στην εξουσία, ωστόσο ο μοναδικός τρόπος ήταν μέσα από την τοποθέτηση του νόμου πάνω από την κυριαρχία του ενός.

Η κυριαρχία του νόμου είναι η κυριαρχία της συμφωνίας πάνω από τα ίδια τα άτομα που συνάπτουν την συμφωνία.

Ναι, ο νόμος, η συμφωνία, πρέπει είναι πάνω από τον κάθε πολίτη για να υπάρχει δημοκρατία.

Μα θα πει κάποιος πολλοί από τους νόμους δεν είναι δίκαιοι, οι νόμοι φτιάχνονται από κοινοβούλια και είναι ατελείς, με την έννοια ότι πάντα οι λίγοι θα θέλουν να εκμεταλλεύονται τους πολλούς και θα προσπαθούν να επιδρούν στην δημιουργία του νόμου προς όφελός τους, ή στην εύρεση κενών στον νόμο.

Αυτή όμως είναι η βασική λειτουργία της φιλελεύθερης δημοκρατίας, γίνονται εκλογές όπου οι πολίτες ψηφίζουν αυτούς που θεωρούν ότι θα εκπροσωπήσουν τα συμφέροντά τους, για να αλλάξουν τον νόμο προς όφελός τους. 

Η σύγκρουση των επιμέρους συμφερόντων οδηγεί σε πιο συμμετοχικούς θεσμούς με τελικό αποτέλεσμα οι νόμοι να εξυπηρετούν τα συμφέροντα του μεγαλύτερου μέρους των πολιτών.

Το μοντέλο της φιλελεύθερης δημοκρατίας είναι υλοποιημένο, δυναμικό και ατελές αφού πρέπει συνεχώς να εξελίσσεται, λειτουργεί στην πράξη καλύτερα από στατικά ιδεατά μοντέλα, όπως η μαρξιστική κοινωνία, ή η ιδεατή κοινωνία του Πλάτωνα.
Το μοντέλο της φιλελεύθερης δημοκρατίας συνδέεται με την ευημερία και την μείωση της ανεργίας που όλοι επιθυμούν.

"κυριαρχία του νόμου, τη θεμελιώδη αρχή ότι οι νόμοι δεν πρέπει να εφαρμόζονται επιλεκτικά ή αυθαίρετα, ότι κανείς δεν είναι υπεράνω του νόμου."

"the rule of law, the principle that laws should not be applied selectively or arbitrarily and that nobody is above the law."

Β. Ελλάδα ψευδο-δημοκρατία ή δημοκρατία με extractive (εκμεταλλευτικούς ή κλειστούς)  οικονομικούς και πολιτικούς θεσμούς.

Ο όρος ψευδο-δημοκρατία είναι δικός μου.

Σύμφωνα με τους Acemoglou-Robinson, η Ελλάδα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σαν μια δημοκρατία με extractive (εκμεταλλευτικούς ή κλειστούς)  οικονομικούς και πολιτικούς θεσμούς.

Στην ίδια κατηγορία με την Ελλάδα θα έβαζα και την Ρωσία, την Τουρκία, την Αργεντινή, το Μεξικό, ...

Εύκολα μπορεί κανείς να δει τις διαφορές ανάμεσα στις δημοκρατίες με εκμεταλλευτικούς θεσμούς και τις δημοκρατίες με συμμετοχικούς θεσμούς.

Τα χαρακτηριστικά των εκμεταλλευτικών δημοκρατιών είναι η μη κυριαρχία του νόμου και οι φαινομενικά συμμετοχικοί θεσμοί.

Όλες οι εκμεταλλευτικές δημοκρατίες αποτελούν την συνέχεια πρότερων απολυταρχικών καθεστώτων με εκμεταλλευτικούς θεσμούς, τα οποία κατέρρευσαν και μετατράπηκαν σε ψευδο δημοκρατίες.

Με απλά λόγια ο κ. Σαμαράς, ή ο κ. Ερντογάν, ή ο κ. Πούτιν, έχουν στα κράτη τους πολύ μεγαλύτερη εξουσία από ότι ο Ομπάμα ή η Μέρκελ, που υπόκεινται στην κυριαρχία του νόμου και σε συμμετοχικούς θεσμούς που περιορίζουν την ισχύ τους.

Στην Ελλάδα η κυριαρχία του νόμου (the rule of the law) έχει μεταφραστεί σαν κράτος δικαίου που στην καθομιλούμενη γλώσσα είναι ένα ιδεώδες που συνειρμικά δεν έχει καμία σχέση με την κυριαρχία (του απλού, ατελούς) νόμου.

Οι Έλληνες πολιτικοί επιστήμονες έχουν αποδεχτεί την λανθασμένη θεωρία ότι η παραβίαση του νόμου από τους Έλληνες πολίτες είναι πολιτισμική υπόθεση. Αυτό που πιθανόν δεν καταλαβαίνουν είναι ότι έτσι αναιρούν την ουσία της δημοκρατίας με συμμετοχικούς θεσμούς, και συμμετέχουν σε μια φαινομενική δημοκρατία που ονομάζω ψευδο-δημοκρατία.

Στην Ελλάδα το κέντρο είναι ο άνθρωπος, όχι ο νόμος και μερικοί ονομάζουν λανθασμένα την παραβατικότητα για ίδιο όφελος αναρχία. Στην πραγματικότητα η μη κυριαρχία του νόμου είναι η κυριαρχία του δυνατού, η κυριαρχία του λαμόγιου.

Στην Ελλάδα θεωρούν δημοκρατία ο καθένας να έχει την δική του γνώμη και να κρίνει τους υποψήφιους εκπροσώπους του ατομικά. Όλοι θέλουν να αναλάβουν την εξουσία για να σώσουν με τον δικό τους μοναδικό  τρόπο την χώρα.

Η δημοκρατία όμως είναι η συμφωνία που γίνεται νόμος, η αναζήτηση των κοινών, η συναίνεση σε κάτι που μπορεί να μην είναι ακριβώς ότι θεωρείς σαν άτομο σωστό, αλλά σου δίνει την δύναμη να ενωθείς με άλλους για να σταματήσεις κάτι που θεωρείς σίγουρα καταστροφικό. 

Δημοκρατία είναι το ποτάμι.

Στα παραδοσιακά κόμματα (και στην Χρυσή Αυγή) δεν υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων, υπάρχει διαφορετικός τρόπος ικανοποιήσεως τους. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το ΚΚΕ έχουν μια κοινή ομάδα πολιτών στους οποίους απευθύνονται για την ικανοποίηση των συμφερόντων τους (τους μόνιμους δημόσιους υπαλλήλους, τους υπαλλήλους των ΔΕΚΟ και γενικά διάφορες κατηγορίες προστατευμένων πολιτών).

Τα παραπάνω κόμματα πέρα από την κοινή ομάδα πολιτών (προστατευόμενους πολίτες) στους οποίος απευθύνονται μπορούν να εκπροσωπούν ταυτόχρονα και διαφορετικά επιχειρηματικά συμφέροντα.

Οι θεσμικές προτάσεις των περισσότερων κυρίαρχων Ελληνικών κομμάτων είναι η διατήρηση του υπάρχοντος θεσμικού πλαισίου (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ), ή πιο μεγάλη συγκεντροποίηση (ΣΥΡΙΖΑ), ή κατάργηση της δημοκρατίας με απολυταρχία (ΚΚΕ, Χρυσή Αυγή).

Η μη κυριαρχία του νόμου, της συμφωνίας φαίνεται ξεκάθαρα στον τρόπο που οι 'Ελληνες-ίδες  βλέπουν το μνημόνιο, την συμφωνία μεταξύ της χώρας μας και των υπόλοιπων κρατών στην Ευρωπαϊκή ένωση. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ το κόμμα που πιθανό θα βγει πρώτο σε μερικές μέρες στις εκλογές, δεν βλέπει καμία υπάρχουσα συμφωνία ή νόμο που να τον δεσμεύει. 

Έχει μερικές μέρες περιθώριο για να αλλάξει, αλλιώς οδηγεί την χώρα στην καταστροφή. 

Η αποδοχή της υπάρχουσας συμφωνίας και το κλείσιμο της αξιολόγησης προτού να αρχίσει μια νέα διαπραγμάτευση, θα πρέπει να είναι ο όρος για να μπορέσει η Ευρώπη να διατηρήσει την κυριαρχία του νόμου και να μην πέσει στο θεσμικό επίπεδο της Ελλάδας.

Σήμερα στην Ελλάδα μερικοί πολιτικοί του ΣΥΡΙΖΑ, μαζί με μερικούς οικονομικούς επιστήμονες όπως ο κ. Βαρουφάκης θεωρούν ότι το βασικό πρόβλημα της Ελλάδας είναι το χρέος των χωρών, των τραπεζών και των πολιτών, και γιαυτό θα πρέπει η Ελλάδα να συγκρουστεί με την ΕΕ.

“ότι πρέπει να σταματήσει ο θανάσιμος εναγκαλισμός της Ελλάδας με το χρέος, μεταξύ των πτωχευμένων τραπεζών και των πτωχευμένων καταναλωτών."

Ποια είναι τα όρια της σύγκρουσης και είναι ενήμεροι ότι καταπατούν τον υπάρχον νόμο και συμφωνία;

Κατά την γνώμη μου το πρόβλημα της Ελλάδας και της Ευρώπης είναι οι εκμεταλλευτικοί θεσμοί που προϋπάρχουν ή αναδημιουργούνται μέσα σε μερικά από τα κράτη της ΕΕ. 

Θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε συμμετοχικούς θεσμούς σήμερα στην Ευρώπη αν ανακατευθύναμε τις υπάρχουσες χρηματικές ροές που δημιουργούνται με χρήματα των πολιτών (μισθοί δημοσίου, ΔΕΚΟ, τραπεζών, συντάξεις, επιδόματα, επιδοτήσεις ΕΕ) με στόχο ώστε οι περισσότεροι πολίτες να έχουν πρόσβαση σε μια αξιοπρεπή εργασία, μαζί με μια αξιοπρεπή αμοιβή.

Τα παραπάνω θα χρειαζόταν μια επενδυτική βοήθεια για την δημιουργία παραγωγικών θέσεων εργασίας, που θα προκύψουν από μια συμμετοχική αγορά εργασίας (inclusive labor market) και μια συμμετοχική αγορά κεφαλαίου (inclusive market). (not just free markets but inclusive markets).

Αυτή είναι η δικιά μου πρόταση μιας νέας διαπραγμάτευσης με την Ευρώπη αφού καταρχήν αποδεχόμαστε τις υπάρχουσα συμφωνία (που ψηφίστηκε όμως από εκλεγμένους αντιπροσώπους χωρίς σχέδιο για την Ελλάδα και με κρυφό στόχο να παραβιαστεί).

Πως λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ και ο κάθε κ. Βαρουφάκης ρισκάρουν την συμμετοχή της χώρας στην ΕΕ καταπατώντας την υπάρχουσα συμφωνία, στηριζόμενοι στην οργή των πολιτών που αριστοτεχνικά κατευθύνθηκε στην συμφωνία και όχι στους λόγους που οδήγησαν την χώρα στην χρεοκοπία;

Σίγουρα μπορεί να κάνω κάπου λάθος, να μη μπορώ να δω κάτι, αλλά εγώ σαν απλός πολίτης καταθέτω μια πρόταση για συζήτηση στην κοινωνία των πολιτών, δεν ρισκάρω το μέλλον της χώρας. 

Θεωρώ ότι τέτοιου είδους συμφωνίες θα πρέπει να λαμβάνονται με δημοψηφίσματα με τα οποία ο πολίτης θα αναλαμβάνει την ευθύνη της ψήφου του.